ស្របពេលដែលការងារមួយចំនួនកំពុងតែមានតម្រូវការខ្លាំងក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន កាលពីប្រមាណ ១០ ឬ ២០ឆ្នាំមុនការងារទាំងនោះ នៅមិនទាន់បានកកើតនៅឡើយទេ។ តួយ៉ាង ដូចជាការងារទាក់ទងនឹងកម្មវិធីបណ្ដាញទំនាក់ទំនងសង្គមជាដើម។
ខណៈការងារថ្មីៗបានកកើតឡើង ការងារមួយចំនួនក៏បានបាត់បង់វត្តមានពីពិភពលោកនេះដូចគ្នា។ មូលហេតុធំមួយដែលធ្វើឱ្យការងារទាំងនេះលែងមានតម្រូវការតទៅទៀត ក៏ព្រោះតែការមកដល់នៃបច្ចេកវិទ្យា ដែលមានសមត្ថភាពអាចជំនួសកម្លាំងមនុស្ស ដោយម៉ាស៊ីនបាន។
ខាងក្រោមនេះ គឺជាការងារចំនួន ១០ ដែលធ្លាប់ទទួលបានការពេញនិយមក្នុងគ្រាអតីត តែបែរជាលែងមានវត្តមាននៅក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន៖
១. អ្នកដើរដាស់


មុនពេលដែលនាឡិការោទិ៍ ឬទូរស័ព្ទដែលមានម៉ោងរោទិ៍បានបង្កើតឡើង នៅក្នុងទីក្រុងមួយចំនួននៅទ្វីបអឺរ៉ុប នាចុងសតវត្សរ៍ទី១៩ និងទី២០ មានមនុស្សមួយក្រុមបានប្រកបអាជីពជាអ្នកដើរដាស់អតិថិជននៅតាមផ្ទះ ឬហៅថា Knocker-uppers ដែលមានមុខងារមិនខុសគ្នាពីនាឡិការោទិ៍នោះទេ។
មុខរបរនេះបានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងយុគសម័យឧស្សាហកម្ម ព្រោះនៅគ្រានោះមនុស្សត្រូវក្រោកពីព្រលឹមដើម្បីអាចទៅធ្វើការនៅរោងចក្រទាន់។ Knocker-uppers នេះនិយមប្រើប្រាស់ឈើវែង ដំបង ដុំថ្មតូចៗ និងគ្រាប់សណ្ដែក យកទៅគោះ ឬគប់ទៅលើផ្ទៃទ្វារបង្អួចដើម្បីបង្ករសំឡេងដាស់ម្ចាស់ផ្ទះឱ្យភ្ញាក់ពីដំណេក។
យ៉ាងណាមិញ មុខរបរនេះក៏ចាប់ផ្ដើមបាត់បង់ប្រជាប្រិយភាពម្ដងបន្តិចៗ នៅពេលដែលនាឡិការោទិ៍ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅពាក់កណ្តាលសតវត្សរ៍ទី ២០។
២. អ្នកនិទានរឿង


មុនពេលយុគសម័យនៃវិទ្យុ ទូរទស្សន៍ ឬប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយអនឡាញមកដល់ មនុស្សមួយចំនួនបានស្វែងរកការកម្សាន្តតាមរយៈការជួលមនុស្សមកនិទានរឿងឱ្យខ្លួនស្ដាប់តាមផ្ទះ ឬតាមស្ថាប័ន។ ការងារជាអ្នកនិទានរឿងនេះ មិនគ្រាន់តែនិទានរឿងដែលពួកគេបានចងចាំនោះទេ តែពេលខ្លះពួកគេក៏ត្រូវបង្កើតរឿងភ្លាមៗ បន្ថែមដោយចំណេះដឹង ការកម្សាន្ត និងគុណតម្លៃនៅក្នុងវប្បធម៌ផ្សេងៗគ្នាពីជុំវិញពិភពលោក។ ការងារជាអ្នកនិទានរឿងនេះ ទទួលបានប្រជាប្រិយភាពនៅក្នុងចន្លោះសតវត្សរ៍ទី១៩ និង ២០ ពោលគឺនៅក្នុងសម័យឧស្សាហកម្មរបស់ទ្វីបអឺរ៉ុប និងសហរដ្ឋអាមេរិក។
៣. អ្នកចាប់កណ្តុរ

ក្នុងអំឡុងសតវត្សរ៍ទី ១៩ និងទី ២០ នៅតាមទីក្រុងធំៗចាប់ផ្ដើមមានការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺឆ្លង និងកាចសាហាវផ្សេងៗ ដោយក្នុងនោះក៏មានប្រភពចេញបាក់តេរី Yersinia pestis ដែលតែងជួបប្រទះនៅក្នុងសត្វកណ្ដុរផងដែរ។ ហេតុដូច្នេះហើយ ទើបអាជីពជាអ្នកចាប់កណ្ដុរបានកើតមានឡើង ដើម្បីអាចគ្រប់គ្រងការីករាលដាលនៃជំងឺផ្សេងៗ។
សព្វថ្ងៃនេះ ដ្បិតមិនមានរូបភាពជាអ្នកចាប់កណ្ដុរ ក៏ប៉ុន្តែក៏មានក្រុមហ៊ុនមួយចំនួនបានបម្រើសេវាកម្មទាក់ទងនឹងការបង្ការ ក៏ដូចជាកំចាត់ពពួកសត្វល្អិតនានា ខណៈអ្នកខ្លះក៏បានប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីដើម្បីកំចាត់កណ្ដុរនៅតាមផ្ទះរៀងៗខ្លួន។
៤. អ្នកអុជចង្កៀងបំភ្លឺផ្លូវ


មុននឹងមានអគ្គិសនីប្រើប្រាស់ដូចសត្វថ្ងៃ នៅតាមទីក្រុងធំៗក្នុងទ្វីបអឺរ៉ុបតែងប្រើប្រាស់ចង្កៀងប្រេង ឬហ្គាសដើម្បីបំភ្លឺផ្លូវ។ ទន្ទឹមគ្នានោះ ក៏មានការកកើតនូវអាជីពជា អ្នកអុជចង្កៀងបំភ្លឺផ្លូវ ដើម្បីអុជ ពន្លត់ និងគ្រប់គ្រងឱ្យចង្កៀងអាចបំភ្លឺផ្លូវបានពេញមួយយប់។
លុះមកដល់សតវត្សរ៍ទី ២០ អគ្គិសនីក៏បានមកជំនួសមុខរបរនេះ។ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ គេអាចបើកឬបិទបង្គោលភ្លើងតាមដងផ្លូវនៅការិយាល័យកណ្ដាលមួយ ខណៈបង្គោលភ្លើងខ្លះក៏ប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធបើកបិទដោយស្វ័យប្រវត្តិ។
៥. អ្នកដឹកជញ្ជូនឈើតាមទឹក


ស្ថិតនៅសម័យដែលឈើគឺជាវត្ថុធាតុដើមមួយដ៏ពេញនិយម តែនៅមិនទាន់មានវិធីសាស្រ្តដឹកជញ្ជូននានាដែលងាយស្រួលប្រើប្រាស់ដូចពេញបច្ចុប្បន្ន នៅក្នុងទ្វីបអឺរ៉ុបគេនិយមបម្លាស់ទីឈើពីព្រៃទៅកាន់រោងឈើ តាមរយៈការបណ្ដោយឱ្យហូរទៅតាមខ្សែទឹក ដោយមានមនុស្សចាំគ្រប់គ្រងទិសដៅកុំឱ្យបាត់ឈើទាំងនេះ។
តែបច្ចុប្បន្ននេះ ការដឹកជញ្ជូនឈើច្រើនធ្វើឡើងតាមរយៈរថយន្ត ស្របពេលដែលប្រទេសខ្លះបានប្រើប្រាស់រថភ្លើងជាជំនួយ។
៦. ប្រតិបត្តិករប្រព័ន្ធទូរស័ព្ទ

នៅក្នុងសម័យកាលដែលមានត្រឹមតែទូរស័ព្ទលើតុនៅឡើយ ការហៅចេញបែបឆ្លងតំបន់តម្រូវឱ្យ ប្រតិបត្តិករប្រព័ន្ធទូរស័ព្ទ ឬ Telephone Switchboard Operator ជាអ្នកតភ្ជាប់ការហៅចេញទាំងនោះ។ ជាពិសេសនៅពេលដែលអ្នកប្រើប្រាស់ចង់ហៅទូរស័ព្ទទៅបុគ្គលមួយទៀតដែលនៅទីក្រុងផ្សេង ឬតំបន់ឆ្ងាយពីគ្នា គេត្រូវតែជូនដំណឹងទៅប្រតិបត្តិករ ដើម្បីតភ្ជាប់ប្រព័ន្ធដោយដៃ ទើបអាចភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយគ្នាបាន។
យ៉ាងណាមិញ ក្រោយការមកដល់នៃបច្ចេកវិទ្យា Rotary Dial បច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល និងការហៅចេញតាមអ៊ឺនធីណិត VoIP ការហៅចេញទាំងនោះបានតភ្ជាប់ដោយស្វ័យប្រវត្តិ ធ្វើឱ្យការងារទាំងនេះលែងមានតម្រូវការតទៅទៀត។
៧. អ្នកកាត់ទឹកកក


មុនពេលដែលមានបច្ចេកវិទ្យាធ្វើឱ្យត្រជាក់ ឬទឹកកកបាន នៅបណ្ដាប្រទេសត្រជាក់ដូចជា សហរដ្ឋអាមេរិក កាណាដា និងអឺរ៉ុបខាងជើង គេតែងប្រមូលទឹកកកនៅក្នុងរដូវរងាមកស្តុកទុកនៅក្នុងឃ្លាំងទឹកកក ឬ Icehouse ដើម្បីរក្សាទុកប្រើប្រាស់។ ទន្ទឹមគ្នានោះ ក៏មានអាជីពជា អ្នកកាត់ទឹកកក ដែលដើរតួនាទីជាអ្នកកាត់បំបែកទឹកដែលកកនៅតាមបឹង ឬទន្លេ មុននឹងដឹកជញ្ជូនទៅកាន់ទីតាំងនានាតាមតម្រូវការ។ ការងារនេះជាការងារពិបាក ទាមទារឱ្យប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្មខ្លាំង និងធ្វើការក្រោមអាកាសធាតុត្រជាក់។
៨. អ្នកស្តាប់សំឡេងយន្តហោះសត្រូវ


មុនមានបច្ចេកវិទ្យារ៉ាដា ជាពិសេសក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទី ១ និងចន្លោះសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ យោធារបស់ប្រទេសជាច្រើន បានប្រើប្រាស់ឧបករណ៍មួយដែលមានឈ្មោះថា “ឧបករណ៍កំណត់ទីតាំងសូរស័ព្ទ” ឬ “Acoustic Locator” ដើម្បីស្តាប់សំឡេងម៉ាស៊ីនយន្តហោះរបស់សត្រូវពីចម្ងាយ។
អាជីពជា អ្នកស្តាប់សំឡេងយន្តហោះសត្រូវនេះ ពិតជាមានសារៈសំខាន់ ព្រោះអ្នកធ្វើអាជីពនេះមានតួនាទីរាយការណ៍ព័ត៌មានទៅកងទ័ពដើម្បីត្រៀមខ្លួនប្រយុទ្ធ។ យ៉ាងណាមិញ នៅពេលដែលបច្ចេកវិទ្យារ៉ាដាបានបង្កើតឡើងដោយជោគជ័យ ពោលគឺនៅចន្លោះសង្គ្រាមលោកលើកទី២ អាជីពនេះក៏លែងមានតម្រូវការតទៅទៀត។
៩. អ្នកគាស់ផ្នូរលួចសព

នៅក្នុងសតវត្សរ៍ទី ១៩ ការសិក្សាទៅលើរាងកាយមនុស្សរបស់និស្សិតពេទ្យ គឺពឹងផ្អែកទៅសាកសពពិត មិនមានបច្ចេកវិទ្យ ឬវិធីសាស្រ្តណាមួយអាចមកជំនួសបាននោះទេ។ ខណៈចំនួនការបរិច្ចាគសាកសពស្ថិតនៅក្នុងកម្រិតទាប មិនគ្រាប់គ្រាន់សម្រាប់ការប្រើប្រាស់ ទើបបានជាមានមនុស្សមួយក្រុមបានល្មើសច្បាប់ធ្វើការងារជា អ្នកគាស់ផ្នូរលួចយកសាកសពទៅលក់ឱ្យសាកលវិទ្យាល័យនានា។
អាជីពសម្ងាត់នេះបានបន្តមានជារឿយៗ ខណៈសាកលវិទ្យាល័យផ្សេងៗក៏មិនបានរាយការណ៍ពីរឿងនេះព្រោះមានតម្រូវការ រហូតដល់មានហេតុការណ៍សម្លាប់រង្គាលក្នុងប្រទេសស្កុតឡែនពីឃាតករ ២រូបគឺ Burke និង Hare ដើម្បីយកសាកសពទៅលក់ឱ្យសាកលវិទ្យាល័យ។
លុះបញ្ហានេះកាន់តែរាលដាល មកដល់ឆ្នាំ ១៨៣២ ទើបមានការដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់ច្បាប់ Anatomy Act ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកជំនាញអាចយកសាកសពដែលមិនមានសាច់ញាតិ ឬសពដែលមិនបានកប់ត្រឹមត្រូវ ទៅប្រើប្រាស់ក្នុងគោលបំណងសិក្សាបាន។
10. អ្នករៀបគ្រាប់ Bowling


បច្ចុប្បន្ននេះ គ្រាប់ Bowling គឺត្រូវបានរៀបចំដោយម៉ាស៊ីនស្វ័យប្រវត្តិក្នុងរយៈពេលមិនប៉ុន្មានវិនាទី។ យ៉ាងណាមិញ កាលពីមុនគ្រាប់ Bowling ទាំងនេះ តែងតែមានអ្នកចាំរៀបបញ្ឈរគ្រាប់នេះជាថ្មីឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងរហ័ស ដើម្បីធានាបានថា អ្នកលេងអាចបន្តកីឡាមួយនេះបានយ៉ាងរលូន៕


























Account
Security
Favourite Content