រឿងដូចយល់សប្ដិ! មួយសណ្ឋាគារ គេង ២ នាក់ ប៉ុន្តែ…

ឈប់សិន! អត្ថបទនេះអាចធ្វើឲ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ច្របូកច្របល់បន្តិច សូម្បីតែខ្ញុំកំពុងសរសេរនេះក៏មិនដឹងថាជាស្អីដែរ តែខ្ញុំចង់ឲ្យអ្នកទាំងអស់គ្នា អានហើយជួយគិតខ្ញុំផង។

មិនបង្អង់យូរ! សូមចូលសាច់រឿងតែម្ដង។ ខ្ញុំ និងមិត្តរួមការងារម្នាក់ទៀត មានបេសកកម្មមួយទៅថតរូបភាព និងវីដេអូនៅខេត្តសៀមរាប ដើម្បីទុកជាឯកសារ សម្រាប់ប្រើនៅថ្ងៃក្រោយ។ តាមទម្លាប់ពួកយើង ពេលជិះក្នុងឡាន តែងជជែកពីនេះ ពីនោះ ដើម្បីកុំអោយងងុយគេងផង និងរំលឹកអនុស្សាវរីយន៍ ការងារដែលធ្លាប់ធ្វើជាមួយគ្នាផង។ 

និយាយចុះឡើងៗ ស្រាប់តែពួកយើងធ្លាយដល់ប្រធានបទ រឿងខ្មោចលងតាមផ្ទះសំណាក់ និងសណ្ឋាគារ។ ខ្ញុំជាមនុស្សមាត់រអិល ហើយមិនជឿលើរឿងខ្មោចលងទេ បើទោះជាសកម្មភាពមួយចំនួនធ្លាប់ជួបហើយក៏ដោយ។ 

ចាប់ផ្ដើមពីខ្ញុំ ខ្ញុំបានរ៉ាយរ៉ាប់ទៅមិត្តខ្ញុំពីរឿង ដែលប្រហែលជាគិតថា ខ្មោចលងខ្ញុំនៅផ្ទះលំហែមួយនៅ ឈាងម៉ៃ ប្រទេសថៃ ដែលពេលនោះ មានសំឡេងគោះបង្អួច និងទះបង្អួច ជាច្រើនលើកច្រើនសារ តែខ្ញុំធ្វើជាមិនដឹង ហើយសម្ងំគេង ព្រោះគិតថាវាគ្រាន់តែជាខ្យល់បក់ប៉ុណ្ណោះ។ លើកដល់ចំណុចនេះ មិត្តភ័ក្ដិខ្ញុំភ្ញាក់ខ្លួនព្រើតថា ពួកយើងបានជួបរឿងប្រហាក់ប្រហែលគ្នាដែរ គឺវាបានកើតឡើងនៅខេត្តកែប ដែលមានសំឡេងគោះបង្អួច បែបទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ អោយពួកម៉ាកខ្ញុំចេញទៅក្រោយបន្ទប់។ ពេលនោះដោយសារតែសំឡេងគោះបង្អួច ញឹកពេក វាក៏បានដើរចេញទៅក្រៅ ដើម្បីឆែកមើល តែគ្មានមនុស្សណាម្នាក់សោះ នៅក្បែរនោះ អីចឹងសន្មតថាអ្នកណាជាអ្នកធ្វើ? សុំចប់ត្រឹមនេះសិន។

ពួកយើងនិយាយបណ្ដើរ បើកឡានបណ្ដើរពីខេត្តកំពង់ចាម ទៅសៀមរាប ប្រហែលម៉ោង ៥ ល្ងាច តែដោយសារឃ្លាន ពួកយើងសម្រេចចិត្តរកអីញ៉ាំសិន តែពេលហ្នឹងក៏ចុចលើ App ដើម្បី Booking កន្លែងគេងដែរ។ 

ពួកយើងបានញ៉ាំអីនៅស្រះស្រង់ ហាងដែលគ្រប់គ្នាល្បីមាន់ដុត។ មាន់ដុតមិនទាន់អស់ពីចានផង ស្រាប់តែពួកម៉ាកខ្ញុំថា រកកន្លែងគេបានហើយ គេចុះតម្លៃ ៦០% នៅសល់តែ ៣០ ដុល្លារទេ មានអាងហែលទឹក មានដើមឈើធំៗ ត្រជាក់ស្រួល ចំណែកឯបន្ទប់ក៏ស្អាត ហើយ Clean ដែរ។ 

ឃើញរូបភាពស្អាត ពួកយើងក៏ព្រមថាយកន្លែងនោះ ដោយកក់តាម App Agoda។ ខ្ញុំរអិលមាត់លេងសើចថា «ម៉េចម៉ា! កុំអោយតែចាប់បានលេខ ១០៤ ដែលខ្មោចលងនៅកែបបានហើយ»។ ពួកម៉ាកខ្ញុំតបវិញថា «អានេះ! មាត់ស៊ីមាន់ដុតប្រហុកទើបហើយផង! កុំនាំអោយខ្លាច»។ 

និយាយបន្តិចពួកយើងក៏គិតលុយ ហើយប្រញ៉ាប់ទៅរកកន្លែងគេង ងូតទឹកអោយស្អាត ដើម្បីសល់ពេលខ្លះ ដើរមើល Pubstreet ផង។ ពួកយើងជិះឡានតាមផ្លូវមើលតាមផែនទី ហើយកន្លែងដែលយើងបាន Book នោះ នៅមាត់ផ្លូវធំទេ តែគ្រាន់តែឆ្ងាយពីក្រុងបន្តិច ហើយមានសភាពស្ងប់ស្ងាត់ខុសពីធម្មតា។ ប្លែកក្នុងចិត្ត ខ្ញុំក៏បានបញ្ជាក់ទៅពួកម៉ាកខ្ញុំថា «ប្រាកដអត់! ចូលកន្លែងហ្នឹងមែន អញមើលទៅដូចទំនងណាស់ហ្អា! សង្ស័យតែដេកមិនបានទេ»។ 

ប្រតិកម្មរហ័ស ពួកម៉ាកខ្ញុំវាឆ្លើយយ៉ាងរំភើយ ៖ « អានេះ! បើខ្មោចចង់លង យើងត្រៀមតែផឹកអោយស្រវឹងពី Pubstreet អោយហើយទៅ ដល់កន្លែងវិញ ដេកហើយ»។ 

ប្រកែកគ្នាលេងចប់ យើងបានទៅបត់ក្បាលឡានចូលទៅកន្លែងនោះ។ អារម្មណ៍ចំឡែកចាប់ផ្ដើមកើតមាន ដោយសណ្ឋាគារនោះ ស្ងប់ស្ងាត់ មានដើមឈើព័ទ្ធជុំវិញ ហើយច្រកចូលវិញ មានដើមស្លា និងដើមឈើកម្ពស់ប្រហែល ២ ម៉ែត្រ នៅពាំងផ្លូវចូល ជាហេតុនាំអោយពិបាកបត់ឡានចូលចត។

គិតថានេះប្រហែលជា Concept ប៊ូទិកគេ ទើបពួកយើងមិនសូវខ្វល់ តែគ្រាន់តែចុះពីឡានភ្លាម អ្វីដែលទាក់ភ្នែកយើង ២ នាក់គឺដើមជ្រៃ និងដើមរាំងភ្នំដ៏ធំនៅសណ្ឋាគារនោះ អមដោយទេសភាពទួលខ្ពស់ក្បែរនោះ ធ្វើឲ្យខ្ញុំគិតក្នុងចិត្តថា ទួលអីក៏ស្រដៀងផ្នូរខ្មោចម៉្លេះ?

មើលចុះមើលឡើង យើងអត់ឃើញមានអ្នកណាមកទទួលសោះ គិតថាមិនសូវស្រួលខ្ញុំក៏ចូលក្នុងឡានប្រុងនឹងរកកន្លែងផ្សេងវិញ ប៉ុន្តែសម្រាប់មានបុរសម្នាក់ គ្មានឯកសណ្ឋានជាបុគ្គលិកអូតែលអីទេ មកសួរនាំថា បានកក់ហើយឬនៅ? 

មិត្តភ័ក្ដិខ្ញុំគេឆ្លើយយ៉ាងលឿនថា៖ «នេះបង! កក់តាម App មិញ ហើយបងក៏ទើបតែតេមកខ្ញុំមិញដែរ!»។ បុរសម្នាក់នោះ គ្រាន់តែញញឹម ហើយនាំពួកយើងចូលទៅ Lobby ដើម្បីយកសោរបន្ទប់។ តាមផ្លូវដើរទៅ Lobby ពួកយើងឃើញភ្លើងអំពូលញ៉ាក់ៗ ហើយក៏បានកេះគ្នាមើលដែរ ក្រឡេកទៅមើលរូបលើជញ្ជាំងដែលបានតាំង ខ្លះប្រឡាក់ដី ខ្លះស្ទើររបូតចេញពីជញ្ជាំង ចំណែកឯ បង្អួចខ្លះនៅ Lobby បែកកញ្ចក់អស់ ហាក់គ្មានអ្នកមកជួសជុលទាល់តែសោះ។

រវល់មើលឆ្វេងស្ដាំ បុរសម្នាក់នោះក៏សុំមើលកាត វ៉ាក់សាំងពួកយើង ហើយអោយពួកយើងបង់លុយតាម ABA។ បង់លុយរួច បុរសម្នាក់ងើបមុខមកញញឹមហុចសោ ហើយនិយាយថា ៖ «នេះអូន! បន្ទប់ ១០៤ ជាន់ទី ១ »។ ខ្ញុំពីរនាក់អាសម្លាញ់បើកភ្នែកធំៗ ហើយនិយាយផ្ទួនៗគ្នា ៖ « ១០៤????**&$%#@ » 

លេខ ១០៤ ដែលគេបានអោយពួកយើង

ពួកម៉ាក់ខ្ញុំកាត់ភ្លាមៗ ហើយប្រាប់អ្នកអោយសោថា បងខ្ញុំសុំប្ដូរបន្ទប់បានទេ ដោយសារលេខ ១០៤ ដូចជាមិនត្រូវគ្នាជាមួយពួកខ្ញុំសោះ។ បុរសម្នាក់នោះ ញញឹមបែបធម្មតា ហើយតប៖ « ប្រាកដហើយ! ថាមិនយកបន្ទប់ ១០៤? ខំបើកម៉ាស៊ីនត្រជាក់ចាំឲ្យ»។

ខ្ញុំស្រែកពីក្រោយ! អត់អីទេបង សុំប្ដូរជាបន្ទាន់។

វាដូចជាអស់សំណើច!​ ពួកយើងក៏សើចដាក់គ្នា ហើយដើរទៅរកបន្ទប់។ តាមផ្លូវទៅបន្ទប់ ខ្ញុំមើលទៅឆ្វេងស្ដាំ សភាពអូតែលស្ងាត់ឈឹ បន្ទប់ណាក៏បិទភ្លើងដែរ ងាកមកបន្ទប់ដែលពួកខ្ញុំត្រូវគេងវិញ បើកមកភ្លាមមានអារម្មណ៍ថា នេះជាផ្ទះចាស់មួយដែលគេទុកចោលយូរហើយ ប៉ុន្តែកម្រាលអិដ្ឋអត់មានដីទេ មានត្រឹមធូលីលើទូ និងតុក្បែរគ្រែតិចតួច។ 

ពួកយើងមានអារម្មណ៍មិនសូវស្រួលរៀងៗខ្លួន ប៉ុន្តែខ្ជិលនិយាយ ព្រោះរឿងធ្លាប់ជួបតែប៉ុណ្ណឹងហើយ ការងារបែបពួកយើង។ ពួកម៉ាកខ្ញុំវាយកកាមេរ៉ា ដើម្បីសាកថ្ម ហើយ Back Up រូបភាពទុក ចំណែកខ្ញុំអង្គុយមើល Tik Tok លេង សម្រាកបន្តិច។ 

ជិតម៉ោង ៩ យប់ ពួកយើងក៏ងូតទឹករៀបចំខ្លួលទៅដើរលេងនៅ Pubstreet។ ខ្ញុំក៏ដើរទៅបន្ទប់ទឹក ហើយបើកទ្វារក្រោយមើល ក្រែងលដាក់គន្លឹះមិនជាប់ សម្រាប់តែឃើញសភាពកូនតុ និងកូនកៅអីប្រឡាក់ដី បែកទ្រុតទ្រោម ដូចសំណង់បែកបាក់។ ឃើញហើយខ្ជិលខ្វល់ទៀត ខ្ញុំក៏ងូតទឹក គិតថាខុសធ្មេញ តែខ្ជិល ពេលនោះគេបានរៀបចំ ច្រាសដុះធ្មេញ ២ នៅបន្ទប់ទឹក តែអត់មានកន្សែងជូតខ្លួនទេ។ ខ្ញុំក៏ស្រែកអោយពួកម៉ាកខ្ញុំរកកន្សែង ហើយវាក៏តេទូរស័ព្ទទៅបុរសម្នាក់ដែលឲ្យសោយើងនោះ តែតេមិនចូល។ 

ដោយគិតថាវាចាំបាច់ដែរ ពួកម៉ាកខ្ញុំក៏ចេញទៅក្រៅ សំដៅទៅ Lobby រកបុគ្គលិកទីនោះ តែគ្មានអ្នកណាម្នាក់នោះនៅទីនោះ ចំណែកភ្លើងក្នុងបន្ទប់នោះ ញ៉ាក់ៗដដែល។ ដើរចុះឡើង វាក៏ឃើញមនុស្សម្នាក់អង្គុយយោលទោងលេងនៅមាត់អាងទឹក បែរមុខទៅដើមឈើធំនោះ។ ពួកម៉ាក់ខ្ញុំប្រាប់ខ្ញុំថា វានៅឈរមើលប្រហែល ៥ នាទី ដើម្បីចង់ដឹងថាជាមនុស្សឬខ្មោច ក៏សម្រេចចិត្តដើរទៅ ការពិតគឺអ្នកឲ្យសោបន្ទប់ហ្នឹងឯង តែដៃគាត់អត់មានចុចទូរស័ព្ទអីទេពេលនោះ។ 

សភាពមាត់អាងហែលទឹក

មិត្តភ័ក្ដិខ្ញុំក៏ប្រាប់គាត់ថា ពួកយើងត្រូវការកន្សែង ២ ដើម្បីងូតទឹក តែគាត់ញញឹមងាកមុខមកឆ្លើយថា មានតែ ១ ទេ ដោយសារបុគ្គលិកសម្អាតអត់បានបោក ហើយ ៦ បន្ទប់ទៀត គេប្រើអស់ហើយ។ ពួកម៉ាក់ខ្ញុំវាភ្ញាក់ព្រើតហើយសួរថា « អូ! មានគេគេងដែរហ្អ៎បង? ៦ បន្ទប់សមតែមានមនុស្សច្រើន ម៉េចក៏ស្ងាត់ម៉េស? » 

គាត់ញញឹមឆ្លើយថា គេទៅក្រៅអស់ហើយ យប់បានមកវិញ។

ងូតទឹករួច ពួកយើងក៏ចេញទៅ Pubstreet ហើយផឹកស៊ីដូចធម្មតា ដោយត្រលប់មកវិញនៅម៉ោងប្រហែល ១២ យប់ ហើយសភាពអូតែលស្ងាត់ជាងពីក្បាលព្រលប់ទ្វេដង។ ចំណែកបន្ទប់ផ្សេងក៏អត់មានលឺសំឡេងអីទាំងអស់ គឺថាអត់មានបើកភ្លើងអីទេ។ ខ្ញុំចូលចិត្តសង្កេតដោយសារតែពួកយើងជាអ្នកសារព័ត៌មាន អីចឹងគឺចូលចិត្តចង់ដឹងចង់លឺ។ 

រៀបចូលគេង ពួកយើងកំណត់ថាត្រូវភ្ញាក់ម៉ោង ៤ ព្រឹក ដើម្បីចេញដំណើរទៅខេត្តផ្សេង ដូច្នេះក៏កំណត់ម៉ោងរោទ៍ម៉ោង ៤​ព្រឹកដូចបាននិយាយគ្នា។ 

វេលាប្រហែលម៉ោង ២ យប់ ខ្ញុំបានលឺសំឡេងទូរស័ព្ទរោទ៍ ដាស់ឲ្យភ្ញាក់ ខ្ញុំក៏បានទាញទូរស័ព្ទមកចុចស្រាប់តែឃើញម៉ោង ២ និង ២១ នាទីព្រឹក ហើយក៏ងាកទៅពួកម៉ាកខ្ញុំ បម្រុងថានឹងស្ដីឲ្យថា ដាក់សំលេងរោទ៍អីម៉ោងថ្មើរហ្នឹង តែមើលទៅទូរស័ព្ទវាអត់មានលោតអីទេ ហើយក៏គិតថាប្រហែលជាទូរស័ព្ទអ្នកផ្សេងនៅបន្ទប់លើហើយ។ 

មែន! ប្រហែលជាមានអ្នកនៅបន្ទប់លើមែន គឺខ្ញុំបានលឺសំលេងនារីៗជាច្រើនអ្នកនិយាយគ្នា តែមិនដឹងថានិយាយពីអី លឺជជែក និងសើចរហូត តែខ្ញុំមិនខ្វល់ ហើយក្នុងចិត្តគិតថា នារីអីក៏អត់សុជីវធម៌ម៉េស ថ្មើរហ្នឹងហើយនៅជជែកគ្នាងំៗ រំខានគេឯងទៀត។ អត់គិតច្រើន ក៏បិទភ្នែកមួយស្របក់ ក៏លឺសំឡេង អូសកៅអី និងតុ នៅបន្ទប់ខាងលើ ហើយមានសំឡេងសើច។ 

ប្រុងថានឹងចេញទៅក្រៅដែរ តែពេលនោះ អត់មានចិត្តក្លាហានទៀតទេ គឺគិតថាមិនប្រក្រតីរួចបាត់ទៅហើយ។ ព្រឺសម្បុរតិចៗ បះរោមដៃ ព្រឺឆ្អឹងខ្នងដែរ តែខំបិទភ្នែកគេង។ នៅមិនទាន់អស់ទេ ចាប់តាំងពីម៉ោង ២ ដល់ ៤ ព្រឹក ខ្ញុំលឺសំលេងមនុស្សដើរ ទន្រ្ទាំដើរខ្លាំងៗ នៅបន្ទប់ខាងលើខ្ញុំ ចំណែកពួកម៉ាកខ្ញុំវាដេកធ្វើមិនដឹង ខុសអីតែខ្ញុំដេកមិនបាននឹងសំឡេង។ 

ចម្លែក! សំឡេងនិយាយគ្នា តែមិនមែនស្រែកបែបមនុស្សស្រវឹងទេ គឺនិយាយងំៗរហូត។ ទ្រាំមិនបាន ដេកមិនលក់ ក៏សម្រេចចិត្តងូតទឹក ដើម្បីចេញ ហើយពួកម៉ាកខ្ញុំក៏បានលឺសំឡេងរំខានដូចគ្នាដែរ តែបានត្រឹមមើលមុខគ្នា។ 

រឿងដែលកាន់តែចម្លែកទៀតនោះ ស្រាប់ពួកយើងឃើញ ច្រាសដុសធ្មេញ ៣ នៅលើតុក្នុងបន្ទប់ទឹក ខណៈដែលមុនចេញទៅ Pubstreet យើងឃើញមានតែ ២ ទេ។ ចំណែកសោរ គឺពួកយើងបានចាក់ហើយមុនពេលចេញទៅ Pubstreet មិនបានផ្ញើរទៅ Receiptionist ទេ។ 

ខ្មោចលងប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ខ្ញុំនៅនិយាយលេងចេញបានទៀតថា ៖ « អានេះ! ហែងមើលកាមេរ៉ាក្រោយឡានអញ មើលទៅទំនងដូចរឿងខ្មោច The Meduim ថៃហ្អេ? » ។ ពួកម៉ាកខ្ញុំអត់ហ៊ាននិយាយ តែវាចុះទៅបើកទ្វារបងអូតែល ហើយវាខំរុញយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏បើកមិនចេញ ទ្រាំមិនបានខ្ញុំក៏ទៅជួយ។ ក្នុងចិត្តនឹកគុណម៉ែគុណឪហើយមុននឹងទៅបើកទ្វា ហើយគ្រាន់តែខ្ញុំទាញកម្លាំងធម្មតាបន្តិចសោះ ទ្វាររបើក ពួកម៉ាកខ្ញុំគ្រវីក្បាល។ 

មិនបង្អង់យូរ! ពួកយើងក៏ប្រញ៉ាប់ចូលឡាន ហើយថយឡានចេញ។ របងបើកបានហើយ តែពិបាកថតបន្តិចដោយសារមានដើមឈើរ និងដើមស្លានៅចំពីមុខរបងទ្វា ដូចដែលបានប្រាប់ពីខាងលើហើយ។ 

ប្រហែលជា ៥ នាទី យើងថយឡានបានសម្រេច ហើយក៏ចាប់ផ្ដើមរ៉ាយរ៉ាប់ពីរឿងដែលបានជួបទាំងយប់ ហើយចេញមកមេឃនៅងងឹតនៅឡើង។ អ្វីដែលកាន់តែចម្លែកទៀតនោះ ពួកយើងក្រឡេកភ្នែកទៅមើលដើមឈើធំៗក្នុងអូលតែលនោះ ហាក់បីដូចជាមានអារម្មណ៍ថា មានមនុស្សជាច្រើនកំពុងឈរមើលពីចម្ងាយ។ បញ្ជាក់អត់ឃើញមានអីទៀតទេ តែពេលចោលភ្នែកទៅ មានអារម្មណ៍បែបនោះ។ 

និយាយគ្នាតាមឡាន យើងដឹងច្បាស់ថា យប់មិញ អត់មានអ្នកណាគេគេងនៅបន្ទប់ផ្សេងឡើង ព្រោះមិត្តភ័ក្ដិខ្ញុំវាដើរលួចមលបន្ទប់នៅខាងលើដែរ គឺអត់សោះ។ មិនអស់ចិត្ត! វាហាក់បីដូចជាការយល់សប្ដិ តែខ្ញុំក៏នឹកឃើញរឿងមួយថា ចុះហែងមើលមើល៍! លើហ្វេសបុកផេករបស់អូតែលហ្នឹងគេមានអីផុសអត់? ចំណែករូបភាពដែលបានកក់ហ្នឹង ដូចបន្ទប់យើងគេងអត់?

យើងបានឈប់ឡានហើយរកព័ត៌មានពីកន្លែងយើងគេនោះ គឺមានឈ្មោះអូតែលនោះមែន ប៉ុន្តែមើលទៅសភាពអូតែលនោះហាក់បីដូចជា បិទតាំងពីឆ្នាំ ២០១៩ ហើយសភាពដែលយើងឃើញពីឆ្នាំ ២០១៩ ក្នុងរូប និងឆ្នាំ ២០២២ នេះ វាខុសគ្នា៨០%។ គ្រែដែលខ្ញុំគេង គឺជាគ្រែដែលចាស់ ហើយមានទ្រាប់កុងផ្លាកេកញ្ចាស់មែនទែន។

រូបភាពក្នុង Lobby តាម App គឺស្អាត ហើយបុគ្គលិកមានឯកសណ្ឋាន ២៤ ម៉ោង មានបារនៅមាត់អាងទឹក មានសេវាកម្មល្អ សភាពអាងទឹកក៏ធំ ចំណែកការរៀបចំក្នុងរូបក៏ស្ដង់ដា ខុសតែអ្វីដែលបានយើងឃើញ គឺហាក់បីដូចជា កន្លែងមួយថ្មី ដែលមិនមានបង្ហាញក្នុង App ឬផុសលើហ្វេសបុកទេ។ 

រូបតំណាង

គិតមកដល់ពេលនេះ យើងសន្និដ្ឋានបានថា៖ 

ទី១ ៖ អាប៉ិដែលបានយកលុយ និងឲ្យសោយើងនោះ លួចបើកអូតែលគេ ដើម្បីបានលុយជួលបន្ទប់ ហើយអត់សម្អាតអោយម្ចាស់អូតែលវិញ

ទី២ ៖ យើងពិតជាខ្មោចលងមែន ហើយកន្លែងដែលយើងទៅគេងនោះ មិនដឹងថាមានពិតមែនឬក៏អត់ផង។

ជួយគិតខ្ញុំផង! នេះខ្មោចលងមែន?

ពីខ្ញុំ

PANDA TOCH



របាយការណ៍ថ្មីៗ

មើលទាំងអស់ ➧

អត្ថបទកម្សាន្ត

មើលទាំងអស់ ➧

មិនថានៅ ញ៉ូវយ៉ក Fashion Week និង ប៉ារីស Fashion Week ឈុត ALmée Couture ទទួលបានការកោតសរសើរខ្លាំង

ព្រឹត្តិការណ៍ Fashion Week លំដាប់​ពិភពលោក​ឆ្នាំ​នេះ ក៏មាន​ប្រេនកម្ពុជា​ដែល​ល្បី​ខាង​សម្លៀកបំពាក់ Couture ចូលរួម​បង្ហាញ​លើ Runway ដ៏​អស្ចារ្យ ២ នោះ​គឺ New York F

ដូចរឿងភាគ AI!  បុរសជនជាតិចិនម្នាក់រៀបការជាមួយអូន និងរៀបចំពិធីបង្កក់កូន ១០០ ថ្ងៃជាមួយគេនៅថ្ងៃតែមួយទីតាំងតែមួយ

បុរសម្នាក់នៅក្នុងខេត្ត Guizhou ប្រទេសចិនបានបង្កឱ្យមានភាពចម្រូងចម្រាស បន្ទាប់ពីលោកបានរៀបចំពិធីមង្គលការ និងពិធីអបអរសាទរខួប ១០០ថ្ងៃ កូនរបស់លោកជាមួយស្ត្រីម្នាក់ទៀត

ឆ្ងាញ់មិនគិតនាំហានិភ័យដល់ជីវិត! គ្រោះថ្នាក់នៃការបរិភោគសាច់ឆ្កែ សូម្បីតែអង្គការសុខភាពពិភពលោកក៏ធ្លាប់ព្រមានច្រើនដង

ពីមាត់មួយទៅមាត់គេច្រើនតែលើកឡើងថាការទទួលទានសាច់ឆ្កែនឹងជួយបង្កើនកម្ដៅដល់រាងកាយ បំបាត់ភាពត្រជាក់ ឬជាថ្នាំប៉ូវកម្លាំងជាដើម។

ខ្សែភាពយន្តឯកសារ «LOOT: ការវិលត្រឡប់មកវិញនូវរតនសម្បត្តិវត្ថុកម្ពុជា» ត្រៀមចាក់បញ្ចាំងនៅតាមរោងភាពយន្តទូទាំងប្រទេសកម្ពុជា ចាប់ពីថ្ងៃទី១៦ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៦

ខ្សែភាពយន្តឯកសារកម្រិតអន្តរជាតិ “LOOT” ដែលលាតត្រដាងពីបញ្តាញឧក្រិដ្ឋកម្មជួញដូរវត្ថុបុរាណខ្មែរជាសកល ដោយខុសច្បាប់ពីសំណាក់ជនបរទេស ត្រូវ

សម្ពាធសេដ្ឋកិច្ច និង AI ធ្វើឱ្យទីផ្សារការងារសម្រាប់និស្សិតទើបបញ្ចប់ការសិក្សានៅចក្រភពអង់គ្លេសធ្លាក់ចុះដល់កម្រិតទាបបំផុត

និស្សិតបញ្ចប់ការសិក្សានៅចក្រភពអង់គ្លេសកំពុងប្រឈមមុខនឹងទីផ្សារការងារដែលចង្អៀតជាងមុន ដោយសារកាលពីខែ កក្កដា កន្លងទៅ ការផ្សព្វផ្សាយស្វែងរកបុគ្គលិកសម្រាប់និស្សិតទើប

អាវល្ខោន (អាវណយ) ឯកសណ្ឋានហាត់សម របស់នាដកាខ្មែរ តាំងពីបុរាណ ដល់បច្ចុប្បន្ន

កម្ពុជា ជា​ប្រទេស​​ដែល​មាន​វប្បធម៌​វ័យ​ចំណាស់​មួយ​នៅ​អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ក្នុង​សម្លៀកបំពាក់​ក៏​ខ្មែរ មាន​ភាព​ច្នៃ​ប្រតិដ្ឋ​ខ្ពស់ ហើយ​បន្សល់​ទុក​ដល់​កូនចៅ​ជំនាន់​ក្រោយ

ប្រូម៉ូសិនអស់ស្ទះ! ហាងសម្លៀកបំពាក់និងស្បែកជើងកីឡា SKOR CAMBODIA បញ្ចុះតម្លៃរហូតដល់ ៧០%

ប្រូមូសិន​ពិសេស​មិន​ធ្លាប់​មាន ហាង​លក់​ទំនិញ​កីឡា និង​សម្លៀកបំពាក់ Multi-Brand សុទ្ធ ១០០% SKOR Cambodia ប្រកាសរៀប​ចំ​កម្មវិធី Year End Sale ដោយ​មាន​ការ​បញ្ចុះ​តម្លៃ​រហូត​ដល់ ៧០% លើ​ទំនិញ Original ជា​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​ហាង។ អតិជន SKOR ទាំង​អស់

ប៉ូលីសហុងកុងបើកការស៊ើបអង្កេតភ្លាមៗលើករណីក្មេងស្រីអាយុ ១០ ឆ្នាំយួរថង់ស្រាបៀរ

យោងតាមសារព័ត៌មាន South China Morning Post ប៉ូលីសហុងកុងទទួលបានការរាយការណ៍កាលពីម្សិលមិញអំពីក្មេងស្រីម្នាក់កំពុងស្លៀកឯកសណ្ឋានសាលាហើ

សូម៉ា របស់ផលិតកម្ម Wonder Film សរសេររឿងតាំងពី ២០១២ និងប្រើពេលថតជាង២ ឆ្នាំ ទីបំផុតបានចេញបញ្ចាំងហើយ

ភាពយន្ត sci-fi ដែលកូនខ្មែរបានផលិត​ត្រូវបានត្រួតពិនិត្យ​ និង​ធ្លាប់​ទទួល​បាន​ការ​គាំទ្រ​ផ្ទាល់​ពី​សំណាក់​ក្រសួង​វប្បធម៌ និង​វិចិត្រ​សិល្បៈ​បាន​ចេញ​លិខិត​សរសើរ

ពិធីជួបសំណេះសំណាល ដែលសមាគមសិល្បករខ្មែរ​បានរៀបចំដើម្បីជាការដឹងគុណ វីរសិល្បករ​ នាឳកាសបុណ្យភ្ជុំ

ដោយ​មាន​ស្មារតី​លើក​កម្ពស់​អ្នក​សិល្បៈ​របស់​​សំណាក់​លោកជំទាវ​អ្នក​ឧកញ៉ា​ ម៉ៅ ចំណាន ព្រម​ជាមួយ​លោកជំទាវបណ្ឌិតសភាចារ្យរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ សម