ខ្លោងទ្វារជ័យ (ទិសខាងកើត) ជាខ្លោងទ្វារមួយក្នុងចំណោមខ្លោងទ្វារទាំង ៥ នៃក្រុងអង្គរធំ។ ខ្លោងទ្វារមួយនេះស្ថិតនៅខាងមុខព្រះលានជល់ដំរី ហើយត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ព្រះមហាក្សត្រ និងកងទ័ពពេលទទួលជ័យជម្នះក្នុងការធ្វើសង្គ្រាម។

មកដល់សព្វថ្ងៃខ្លោងទ្វារបុរាណមួយនេះត្រូវបានក្រុមអ្នកបុរាណវិទ្យាធ្វើកំណាយ និងស្រាវជ្រាវដើម្បីពិនិត្យមើលរចនាសម្ព័ន្ធបាតគ្រឹះនៃចម្លាក់កូរសមុទ្រទឹកដោះ។ ជាក់ស្ដែងនៅក្នុងការធ្វើកំណាយនៅត្រង់ចំណុចបាតគ្រឹះផ្នែកទេវតាទាញព្រ័ត្រនៃខ្លោងទ្វារជ័យ កាលពីថ្ងៃទី៨ ខែឧសភា ឆ្នាំ ២០២៤ កន្លងទៅថ្មីៗនេះ ក្រុមការងារស្រាវជ្រាវនៃនាយកដ្ឋានអភិរក្សាប្រាសាទ និងបុរាណវិទ្យាអាជ្ញាធរអប្សរាបានប្រទះឃើញសិរសា (ក្បាល) ទេវតាធ្លាប់កប់ជ្រៅនៅក្នុងរណ្ដៅជើងគ្រឹះទេវតាទាញព្រ័ត្រ។
តាមការឱ្យដឹងពីអ្នកជំនាញ សិរសាទេវតាមួយនេះបានធ្លាក់ចេញពីរូបទេវតានៅត្រង់ចំណុចលេខទី ២៣ (រាប់ពីជួរខាងមុខ)។ ព្រះកេសសិរសាទេវតាមួយនេះធ្វើឡើងពីថ្មភក់ មានបណ្ដោយ ២០ សង់ទីម៉ែត្រ,ទទឹង ១១ សង់ទីម៉ែត្រ និងកម្ពស់ ១២ សង់ទីម៉ែត្រ។




យ៉ាងណាមិញក្រោយកំណាយស្រាវជ្រាវបានមួយផ្នែកធំ អ្នកជំនាញបានសន្និដ្ឋានថា គ្រឹះចម្លាក់កូរសមុទ្រទឹកដោះនៅខ្លោងទ្វារជ័យនៅមានភាពរឹងមាំល្អព្រោះធ្លាប់បានជួសជុលម្ដងនៅសម័យកណ្ដាល និងសម័យបារាំង។
គួរឱ្យដឹងដែរថា ក្រុងអង្គរធំ ឬយសោធរបុរៈ ឬជយបុរៈ ត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ នាចុងសតវត្សរ៍ទី១២ ដល់ដើមសតវត្សរ៍ទី១៤។ ក្រុងអង្គរធំនេះដែរមានខ្លោងទ្វារទាំងអស់ ៥ គឺខ្លោងទ្វារជ័យ, ខ្លោងទ្វារខ្មោច, ខ្លោងទ្វារទន្លេអុំ,និងខ្លោងទ្វារតាកាវ ហើយខ្លោងទ្វារនីមួយៗត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងតួនាទីផ្សេងៗគ្នានៅក្នុងសម័យកាលនោះ៕


























Account
Security
Favourite Content