ក្រៅពីសាច់រឿងល្អមើល និងឈុតឆាកធ្វើអាហារទំនងៗគួរឱ្យស្រក់ទឹកមាត់ហើយ រឿងភាគ Bon Appétit, Your Majesty ក៏បាននាំព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រមកនិទានឡើងវិញប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត និងផ្តល់នូវមេរៀនដ៏មានតម្លៃជាច្រើនអំពីការងារ និងជីវិត។
នៅក្នុងអត្ថបទនេះ AMS សូមរួបរួមនូវគំនិតល្អៗពីរឿងភាគមួយនេះមកចែករំលែកជាមួយប្រិយមិត្តបានស្វែងយល់ទាំងអស់គ្នា ដោយមានការបង្ហើបសាច់រឿងបន្តិចបន្តួច។ ដូច្នេះសម្រាប់អ្នកដែលខ្លាចការ Spoil អាច Save ទុកសិនសឹមអានតាមក្រោយក៏បាន ហើយសម្រាប់អ្នកដែលបានមើលចប់ហើយ តោះមកអានទាំងអស់គ្នា!
១. តម្លៃនៃការងារស្ថិតនៅក្នុងការយកចិត្តទុកដាក់
រឿងមួយដែលតែងតែធ្វើឱ្យមុខម្ហូបរបស់ Ji Yoeng ត្រូវចិត្តត្រូវមាត់គ្រប់គ្នាគឺការគិតគូររបស់នាងចំពោះអ្នកដែលទទួលទានអាហាររបស់នាង។ ឧទាហរណ៍ នៅពេលដែល Ji Yoeng ជ្រើសរើសប្រើលៀសធ្វើម្ហូបសម្រាប់ព្រះមហាក្សត្រីយានី ដោយដឹងថាគាត់បានចំណាយពេលកុមារភាពនៅដងទន្លេពីមុន។
ការធ្វើម្ហូបគឺជាការយកចិត្តទុកដាក់ ហើយរាល់ការងារគ្រប់យ៉ាងក្នុងលោកនេះក៏ដូចគ្នា។ ជាញឹកញយ ការយកចិត្តទុកដាក់ល្អិតល្អន់អាចធ្វើឱ្យការងារយើងចេញមកមានភាពខុសគ្នាខ្លាំង ហើយបើយើងដាក់ចិត្តក្នុងការងារកាន់តែខ្លាំង នោះការងារចេញមកកាន់តែល្អខ្លាំង។
២. ចំណេះដឹងគឺជាអំណាច
ចំណេះដឹងគឺជាកម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លាមួយ ហើយអ្វីដែលធ្វើឱ្យ Ji Yoeng ខុសពីមេចុងភៅសម័យ Joseon ផ្សេងទៀតគឺចំណេះដឹងផ្នែកធ្វើម្ហូបរបស់នាងពីថ្ងៃអនាគត។
ប៉ុន្តែចំណេះដឹងតែម្យ៉ាងក៏មិនអាចធ្វើឱ្យយើងមានប្រៀបជាងគេដែរ ដោយទន្ទឹមនោះយើងក៏ត្រូវដឹងពីរបៀបប្រើចំណេះដឹងនោះឱ្យសមស្របទៅនឹងស្ថានភាពជាក់ស្តែង ដូចជា Ji Yoeng ដែលប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងដែលខ្លួនមានមកប្រើជាមួយគ្រឿងផ្សំ និងឧបករណ៍សម័យ Joseon យ៉ាងប៉ិនប្រសប់។
៣. ត្រូវមានផែនការបម្រុងជានិច្ច
មិនថាយើងធ្វើអ្វីក៏ដោយ អ្វីដែលនឹកស្មានមិនដល់អាចកើតឡើងជានិច្ច ដូច្នេះវាពិតសំខាន់ណាស់ក្នុងការមានផែនការបម្រុងទុក ដូចជា Ji Yoeng ដែលតែងតែនាំយកផែនការ B មកប្រើក្នុងការប្រកួតធ្វើម្ហូបរបស់នាង។ វាគ្មានប្រយោជន៍ទេក្នុងការត្អូញត្អែរនៅពេលដែលអ្វីៗមិនដំណើរការទៅតាមផែនការ។ នៅពេលដែលទ្វារមួយបិទ តួនាទីរបស់យើងគឺត្រូវស្វែងរកទ្វារថ្មីឱ្យបានលឿនបំផុត។
៤. ការងារធំមិនអាចសម្រេចបានដោយមនុស្សតែម្នាក់ទេ
ថ្វីត្បិតតែ Ji Yoeng ជាមេចុងភៅក៏ដោយ តែពិតជាមិនអាចបដិសេធបានឡើយថា រាល់ជោគជ័យដែលនាងសម្រេចបាន គឺកើតចេញពីការធ្វើការងារជាក្រុមរបស់ចុងភៅទាំងអស់នៅក្នុងផ្ទះបាយ។ Ji Yoeng មិនត្រឹមតែជាចុងភៅដ៏ជំនាញម្នាក់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាអ្នកដឹកនាំដ៏អស្ចារ្យម្នាក់ផងដែរ។ គន្លឹះក្នុងការធ្វើការងារជាក្រុមគឺការស្វែងយល់ពីភាពខ្លាំង និងភាពខ្សោយរបស់សមាជិកក្រុមនីមួយៗ និងប្រើប្រាស់ភាពខ្លាំងរបស់សមាជិកក្រុមនីមួយៗឱ្យអស់ពីសមត្ថភាព។

៥. ការធ្វើផែនការគឺជាចំណុចចាប់ផ្តើមនៃភាពជោគជ័យ
វិធីមួយដែលជួយមេចុងភៅ Joseon ផ្តួលមេចុងភៅពីនគរ Ming គឺការធ្វើផែនការ ដែលរាប់ចាប់ពីការរៀបចំគ្រឿងផ្សំ រហូតដល់ការចាត់ចែងរកឧបករណ៍ផ្ទះបាយមិនធ្លាប់មាននៅ Joseon ដូចជាចង្ក្រានសម្ពាធ។
ការប្រកួតប្រជែងធ្វើម្ហូបមិនមានពេលយូរប៉ុន្មានទេ ប៉ុន្តែការរៀបចំត្រូវការពេលវេលា និងការខិតខំប្រឹងប្រែងច្រើន ហើយការរៀបចំផែនការល្អស្មើនឹងជោគជ័យជាងពាក់កណ្តាលហើយ។
៦. គូប្រជែងគឺជាគ្រូដ៏ល្អបំផុត
តួអង្គដែលខ្ញុំចូលចិត្តបំផុតក្នុងរឿងនេះគឺមេចុងភៅ Tang Bailong។ ទោះបីជាក្រុម Joseon និង Ming ត្រូវប្រកួតគ្នាយ៉ាងស្វិតស្វាញក៏ដោយ ប៉ុន្តែ Tang Bailong នៅតែរក្សាបាននូវទឹកចិត្ដជាអ្នកកីឡាដ៏ល្អ និងថែមទាំងបានព្រមាន Ya Fei Xiu នៅពេលនាងព្យាយាមធ្វើខុសលក្ខខណ្ឌទៀត។
Tang Bailong គឺជាគំរូដ៏ល្អនៃអ្នកមានផ្នត់គំនិតរីកចម្រើន (Growth Mindset) ដោយមិនចាត់ទុកការប្រកួតប្រជែងគ្រាន់តែជាស្ថានភាពឈ្នះ-ចាញ់នោះទេ ប៉ុន្តែជាឱកាសសម្រាប់មេចុងភៅទាំងពីរក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍ខ្លួន និងរៀនពីគ្នាទៅវិញទៅមក។
៧. តម្លៃរបស់យើងមិនត្រូវបានកំណត់ដោយការវិនិច្ឆ័យរបស់នរណាម្នាក់ទេ
អ្វីដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍អំពីរឿងភាគ Bon Appétit, Your Majesty គឺការលើកយកសាច់រឿងរបស់ស្តេច Lee Heon ដែលត្រូវបានកត់ត្រាជាស្ដេចផ្ដាច់ការបំផុតក្នុងសម័យ Joseon មកនិទានឡើងវិញដោយបង្ហាញថាសកម្មភាពផ្ដាច់ការជាច្រើនរបស់លោកគឺផ្តើមចេញពីបញ្ហាផ្ទាល់ខ្លួនទាក់ទងនឹងព្រះមាតា។
ទោះបីជា Ji Yoeng បានជួយរារាំង ព្រះអង្គម្ចាស់ Lee Heon ពីការងាកទៅរកភាពខ្មៅងងឹតបានដោយជោគជ័យក៏ដោយ ក៏ព្រះអង្គនៅតែត្រូវបានគេបង្កាច់បង្ខូចថាជាស្តេចដ៏ឃោរឃៅនៅក្នុងក្រសែភ្នែករបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា។ រឿងនេះបង្ហាញថាយើងទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែអាចក្លាយជា “តួអាក្រក់” ក្នុងរឿងនិទានរបស់អ្នកដទៃ។
យ៉ាងណាមិញ អ្វីដែលអ្នកដទៃគិតមិនសំខាន់ស្មើនឹងអារម្មណ៍ពិតរបស់យើងចំពោះខ្លួនឯងនោះទេ។ ដរាបណាយើងជ្រើសរើសផ្លូវត្រឹមត្រូវហើយ នោះក៏ជាអ្វីដែលគួរមានមោទនភាព ហើយតម្លៃរបស់យើងក៏មិនថមថយដែរ ទោះបីជាអ្នកដទៃមើលមិនឃើញក៏ដោយ។
៨. ការអភ័យទោសគឺជាអំណាចពិត
ចំណុចខ្លាំងមួយរបស់ Ji Yoeng គឺថា នាងជាមនុស្សដែលចេះអភ័យទោសជានិច្ច សូម្បីតែអ្នកដែលបានធ្វើបាបនាង ដូចជាចុងភៅ Min ជាដើម ហើយចំណុចនេះហើយដែលអាចទិញទឹកចិត្តឱ្យគាត់ក្លាយជាកូនចុងភៅស្មោះត្រង់របស់នាងនៅទីបំផុត។
ការបានជួប Ji Yoeng ក៏បង្ហាញពីចំណុចរបត់មួយ ដែលធ្វើឱ្យស្តេច Lee Heon អាចអត់ទោសឱ្យព្រះមហាក្សត្រីយានីដែលជាអ្នកទទួលខុសត្រូវចំពោះការស្លាប់របស់ព្រះមាតាទ្រង់ ផងដែរ។ ការអភ័យទោសគឺជាការបង្ហាញឱ្យឃើញពីអំណាចពិតរបស់ទ្រង់។
ពេលយើងគុំកួននឹងអ្នកណាម្នាក់ អ្នកដែលរងទុក្ខខ្លាំងបំផុតគឺខ្លួនយើង។ ពេលខ្លះយើងត្រូវរៀនអភ័យទោស មិនមែនដោយសារពួកគេសមនឹងទទួលបានការអភ័យទោសនោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែជីវិតរបស់យើងសមនឹងទទួលបានភាពស្ងប់សុខ ៕




























Account
Security
Favourite Content