មិនបត់បែនវែងឆ្ងាយបែកជាអូរហូរជាស្ទឹង សាស្ត្រាចារ្យសិល្បៈខ្មែរអ្នកគ្រូ ប៉ុក សុវណ្ណា បង្ហាញប្រាប់ពីតម្លៃពិតនៃទម្រង់ល្ខោននិយាយ ថាបើសិនរៀបចំមិនបានស្រួលបួល ប្រាកដណាស់នឹងអាចក្លាយជាប្រលោមលោក ឬ ក៏ភាពយន្ត ។

អ្នកគ្រូ ប៉ុក សុវណ្ណា មិនត្រឹមជាសាស្ត្រាចារ្យនៃសាលាជាតិវិចិត្រសិល្បៈនោះទេ អ្នកគ្រូក៏ជាតារាសម្ដែងជើងចាស់មួយរូបដែលតែងបង្ហាញវត្តមានតាមរយៈខ្សែភាពយន្តក្នុងស្រុកមួយចំនួនផងដែរ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ អ្នកគ្រូក៏ជាម្ចាស់ជយលាភីស្នាដៃសរសេរអត្ថបទដំឡើងជាល្ខោននិយាយរឿង «អតីតកាល» ផងដែរ។ ដោយឡែក តារាសម្ដែងដែលតែងបង្ហាញមុខតាមរយៈខ្សែភាពយន្តតូចធំរបស់កម្ពុជាកាលសម័យមុខរូបនេះបានបង្ហាញវត្តមានរបស់លោកស្រីនៅក្នុងកម្មវិធីផ្លូវការ «មហោស្រពល្ខោននិយាយទូទាំងប្រទេសឆ្នាំ ២០២៦» របស់នាយកដ្ឋានសិល្បៈភាពយន្តផងក្នុងនាមជាគណៈកម្មការវាយតម្លៃសាច់រឿងរបស់បេក្ខភាពចូលរួម។
ក្នុងនាមជាអ្នកគ្រូ សាស្ត្រាចារ្យ និងជាគណៈកម្មការវាយតម្លៃមួយរូបក្នុងមហោស្រពថ្នាក់ជាតិ លោកស្រីបានចូលរួមផ្ដល់ជាយោបល់ក៏ដូចជាការចែករំលែកចំណុចខ្លីៗ ទុកជាប្រយោជន៍សម្រាប់សិស្សានុសិស្ស ដែលមានចិត្តស្រលាញ់ចង់បន្តវេនសិល្បៈបុរាណខ្មែរលើជំនាញ ល្ខោននិយាយ ខណៈដែលជំនាញនេះគឺជាជំនាញដែលទាមទារទេពកោសល្យសុទ្ធសាធបូកបញ្ចូលជាមួយភាពប៉ិនប្រសប់។
លោកស្រីសាស្ត្រាចារ្យបានលើកឡើងយ៉ាងដូច្នេះថា៖ « ទម្រង់នៃល្ខោននិយាយមានភាពច្បាស់លាស់ណាស់ ជាពិសេសគឺការកំណត់ទីតាំងនៃការសម្ដែងរបស់តួអង្គ និងពេលវេលានៃការដើរចេញចូល (មិនមែនដើរតាមចិត្តនឹកឃើញរបស់តួអង្គនោះទេ»។ អ្នកគ្រូបានបន្ថែមទៀតថា៖ «ល្ខោននិយាយ គឺមានទំនាស់របស់វា បានន័យថា អ្នកដឹកនាំ ឬ អ្នកសរសេរ មានគោលបំណងចង់អប់រំ ឬ ចង់អ្នកមើលទទួលបានអ្វីមួយត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ មិនមែនគ្រាន់តែមើលឱ្យចប់សាច់រឿងនោះទេ ហើយអត់ទទួលបានគុណតម្លៃនោះទេ»៕























































Account
Security
Favourite Content