យោងតាមសារព័ត៌មាន VN Express ប្រទេសវៀតណាមត្រៀមដាក់ច្បាប់ផាកពិន័យចំពោះការបង្ខិតបង្ខំសមាជិកគ្រួសារឱ្យសិក្សាលើសពីសមត្ថភាពជាទឹកប្រាក់ ៥-១០ លានដុង ឬ ២០០-៤០០ ដុល្លារអាមេរិក ចូលជាធរមាននៅថ្ងៃទី១៥ ខែធ្នូ ខណៈឪពុកម្តាយមានការភ័ន្តច្រឡំនឹងច្បាប់ថ្មីនេះនៅឡើយ។

ច្បាប់ថ្មីស្ដីពី “ការផាកពិន័យសម្រាប់ការបង្ខំកុមារឱ្យសិក្សាលើសពីសមត្ថភាព” បានធ្វើឱ្យឪពុកម្តាយជាច្រើនមានការងឿងឆ្ងល់ ស្របពេលដែលឪពុកម្តាយបានរៀបរាប់ថា ខ្លួនក៏ទទួលសម្ពាធពីសាលារៀន ដែលណែនាំឱ្យខ្លួនជួយជំរុញឱ្យកូនៗខិតខំសិក្សាបន្ថែមដែរ។
លោកស្រី Thao ដែលជាអ្នករស់នៅក្នុងទីក្រុងហាណូយ បាននិយាយថា៖ “ប្រសិនបើការបង្ខំកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំឱ្យសិក្សាត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការរំលោភបំពាន ខ្ញុំនឹងត្រូវលក់ផ្ទះរបស់ខ្ញុំដើម្បីបង់ប្រាក់ពិន័យ”។
រៀងរាល់យប់ ស្រ្តីវ័យ ៣៥ឆ្នាំរូបនេះបានតស៊ូជាមួយកូនប្រុសរបស់គាត់ដែលកំពុងរៀនថ្នាក់ទី ២ រហូតដល់ជិតពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ ដើម្បីឱ្យគាត់អាចបញ្ចប់កិច្ចការផ្ទះទាំងអស់ ដោយលោកស្រីបានឱ្យដឹងបន្ថែមថា៖ “ប្រសិនបើខ្ញុំមិនអង្គុយក្បែរគាត់ទេ គាត់នឹងមិនសរសេរសូម្បីតែមួយបន្ទាត់”។
ដោយឡែក នៅគ្រាដែលលោកស្រីមិនសូវតឹងរឹងជាមួយកូន លោកស្រីបែរជាទទួលបានសំបុត្រពីគ្រូបង្រៀន ដែលមានអត្ថន័យចង់ឱ្យលោកស្រីជួយជំរុញកូនបន្ថែមទៀត។ ហេតុដូច្នេះ ទើបលោកស្រីបានឆ្លើយតបនឹងទៅនឹងការចេញច្បាប់ថ្មីនេះវិញថា៖ “បើសិនជាគ្រូចង់ឱ្យខ្ញុំឈប់បង្ខំកូនខ្ញុំទៀត គ្រូគួរតែដាក់កិច្ចការផ្ទះតិចជាងនេះ”។

ពលរដ្ឋម្នាក់ទៀត គឺលោកស្រី Nguyen Hanh Phuc បានបង្ហាញការព្រួយបារម្ភដូចគ្នា ដោយលោកស្រីនិយាយថា៖ “នៅពេលខ្ញុំកំពុងតែអានច្បាប់ថ្មីនេះ កូនស្រីខ្ញុំមកផ្ទះល្មម។ ខ្ញុំបានបិទទូរស័ព្ទភ្លាមៗ ដោយខ្លាចនាងឃើញវា ហើយប្រើវាជាលេសដើម្បីគេចវេះពីការរៀន”។
អ្នកស្រីនិយាយថា កូនស្រីរបស់គាត់ចូលចិត្តលេង ហើយជារឿយៗត្អូញត្អែរពីការឈឺក្បាល ឬអស់កម្លាំង នៅពេលដែលនាងត្រូវរៀន។ លោកស្រីសើច ហើយនិយាយថា៖ “ប្រសិនបើនាងដឹងអំពីច្បាប់នេះ នាងប្រហែលជានឹងធ្វើពុតជាដួលសន្លប់ ហើយហៅប៉ូលីសមកចាប់ខ្ញុំជាមិនខាន”។
អ្វីដែលធ្វើឱ្យឪពុកម្តាយភ័ន្តច្រឡំបំផុត គឺនិយមន័យមិនច្បាស់លាស់នៃឃ្លាថា “ការសិក្សាហួសពីសមត្ថភាព” ដោយលោកស្រី Nguyen Hanh Phuc បានរៀបរាប់បន្តថា៖ “កូនម្នាក់ៗគឺផ្សេងគ្នា។ ប្រសិនបើខ្ញុំមិនស្តីបន្ទោសកូនរបស់ខ្ញុំទេ គាត់នឹងមិនប៉ះប៊ិចឡើយ។ ប្រសិនបើសកម្មភាពនេះ នឹងធ្វើឱ្យខ្ញុំត្រូវផាកពិន័យ ប្រាក់ខែរបស់ខ្ញុំមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ”។
ផ្អែកតាមការសិក្សាលើសិស្សអនុវិទ្យាល័យ ៦០០នាក់ក្នុងរយៈពេល ៣ឆ្នាំ អ្នកជំនាញបានរៀបរាប់ថា ឪពុកម្តាយច្រើនតែជាមូលហេតុចម្បងនៃភាពតានតឹងរបស់សិស្ស ខណៈការសិក្សារបស់ UNICEF វៀតណាមក្នុងឆ្នាំ ២០២១ ក៏បានរកឃើញផងដែរថា សិស្សជាច្រើនមានអារម្មណ៍អស់កម្លាំង និងខ្លាចឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេខកចិត្ត នៅពេលដែលពួកគេមិនបានបំពេញតាមការរំពឹងទុក។

អ្នកស្រាវជ្រាវជនជាតិវៀតណាម Le Hoang Phong ពីសាកលវិទ្យាល័យ University College London ក្នុងចក្រភពអង់គ្លេស និយាយថា ការបង្ខំខាងលើនេះអាចនឹងប៉ះពាល់ដល់ទឹកចិត្តរបស់កូនៗក្នុងការសិក្សា ជាជាងលទ្ធផលដែលប្រសើរជាងមុន ដោយលោកបញ្ជាក់ថា ទឹកចិត្តនេះកើតចេញពីខាងក្នុង មិនមែនដោយការចាប់បង្ខំនោះទេ។
លោកបានរៀបរាប់ថា ក្រៅពីការផាកពិន័យ ភាគីពាក់ព័ន្ទគួរជួយពន្យល់ដល់ឪពុកម្តាយឱ្យយល់ថា តើពួកគេគួរធ្វើយ៉ាងណាឱ្យកូនៗមានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាពនៅពេលដែលកូនៗកំពុងរៀន។
ទន្ទឹមគ្នា មានការលើកឡើងដោយឡែកថា សម្ពាធនៃការសិក្សាមិនមែនមានប្រភពចេញតែពីគ្រួសារមួយនោះទេ តែគឺកើតចេញពីសង្គមទាំងមូល។ តួយ៉ាង ក្នុងប្រទេសចិន និងសិង្ហបុរី ពិន្ទុគឺជា “លិខិតឆ្លងដែនឆ្ពោះទៅរកភាពជោគជ័យ” ដែលធ្វើឱ្យឪពុកម្ដាយត្រូវដាក់សម្ពោធទៅឱ្យកូនដោយអចេតនា។
ខណៈប្រទេសផ្សេងទៀតដូចជាចក្រភពអង់គ្លេស និងសហរដ្ឋអាមេរិក បានវិនិយោគយ៉ាងច្រើនលើកម្មវិធីសិក្សាសម្រាប់ឪពុកម្ដាយ ដើម្បីឱ្យឪពុកម្ដាយអាចជួយគាំទ្រកូនៗឱ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពជាងមុន។

លោកស្រីបណ្ឌិត Cherry Vu បានបង្ហាញការគាំទ្រសម្រាប់គោលដៅក្នុងការការការពារការរំលោភបំពានផ្លូវចិត្ត រួមទាំងការបង្ខិតបង្ខំលើការសិក្សា តែលោកស្រីយល់ថាច្បាប់នេះ គឺតឹងរឹងពេក។
ជាក់ស្ដែង លោកស្រីបានរៀបរាប់ថា៖ “ឪពុកម្តាយភាគច្រើនមិនមានបំណងធ្វើបាបកូនៗរបស់ពួកគេទេ។ ពួកគេគ្រាន់តែមិនដឹងថា ការស្រឡាញ់ហើយព្យាយាមដាក់ការរំពឹងទុកចំពោះកូន អាចក្លាយជាបន្ទុកដល់កូន។ ច្បាប់នេះគួរតែផ្តោតលើការអប់រំ និងជំនួយដល់ឪពុកម្តាយ មិនមែនគ្រាន់តែការដាក់ទណ្ឌកម្មនោះទេ”៕

























Account
Security
Favourite Content