ខេត្តសៀមរាប គឺជាខេត្តមួយដែលមានសក្ដានុពលទេសចរណ៍ដ៏សម្បូរបែប ដែលក្នុងនោះរួមមានតំបន់ទេសចរណ៍បែបប្រវត្តិសាស្ត្រ តំបន់ទេសចរណ៍បែបធម្មជាតិ និងតំបន់ទេសចរណ៍បែបកែច្នៃ។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃសម្រាក ឬថ្ងៃបុណ្យទានផ្សេងៗ អ្នកទេសចរជាតិ និងអន្តរជាតិមួយចំនួនចាត់ទុកសៀមរាប ជាជម្រើសទីមួយនៅក្នុងការធ្វើដំណើរកម្សាន្ត។ ដោយឡែកក្នុងចំណោមតំបន់ទេសចរណ៍ជាច្រើនប្រភេទ និងច្រើនបែប AMS Infotainment យល់ឃើញថា ប្រាសាទបុរាណទាំង ៥ កន្លែងខាងក្រោមនេះ អ្នកទេសចរមិនគួរភ្លេចឡើយ នៅពេលទៅលេងខេត្តសៀមរាបម្ដងៗ៖
១. ប្រាសាទអង្គរវត្ត
ប្រាសាទអង្គរវត្ត ត្រូវបានគេចាត់ទុកជានិមិត្តរូបដ៏រុងរឿងនៃព្រលឹងជាតិរបស់ប្រជាជនកម្ពុជា។ ក្រៅពីនោះ ប្រាសាទអង្គរវត្ត គឺជារមណីយដ្ឋានទេសចរណ៍បែបវប្បធម៌ប្រវត្តិសាស្រ្តមួយ មានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងបរិវេណឧទ្យានអង្គរ និងមានចម្ងាយប្រមាណ ៧គីឡូម៉ែត្រ ពីទីរួមខេត្តសៀមរាប។ ថ្វីត្បិតតែភ្ងៀវទេសចរជាច្រើនធ្លាប់បានទៅទស្សនាទីនេះជាច្រើនសារក្ដី ប្រាសាទដ៏ចំណាស់មួយនេះ នៅតែទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ភ្ញៀវទេសចរជាតិ និងអន្តរជាតិឲ្យចូលទៅទស្សនាមិនងាយនឹងអាក់ខានបានឡើយ។ ទាំងនេះក៏ព្រោះតែ ប្រាសាទអង្គរវត្ត គឺជាប្រាសាទព្រហ្មញ្ញសាសនាដ៏ធំបំផុតមួយ ត្រូវបានកសាងឡើងដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រះវិស្ណុ ក្រោមស្នាព្រះហស្ថ ព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី២ នៅដើមសតវត្សរ៍ទី ១២។ មួយវិញទៀត ប្រាសាទនេះ មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីរន្ទឺទាំងនៅក្នុងប្រទេស និងក្រៅប្រទេស ដោយសារតែរចនាបថដ៏ស្រស់ស្អាត និងមានទំហំធំមហិមា ព័ទ្ធជុំវិញទៅដោយគូទឹក និងព្រៃឈើជាច្រើន, នៅក្នុងប្រាសាទមានចម្លាក់នៅលើជញ្ជាំងដែលសុទ្ធតែឆ្លុះបញ្ចាំងពីជិវភាពរស់នៅកាលពីសម័យមុន ប្រវត្តិនៃការធ្វើចម្បាំង ចម្លាក់អាទិទេព ចម្លាក់រឿងព្រេង និងចម្លាក់ផ្សេងៗទៀតដែលមានអត្ថន័យគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍។
២. ប្រាសាទបាយ័ន

បន្ទាប់ពីប្រាសាទអង្គរវត្ត ភ្ញៀវទេសចរជាច្រើនតែងតែចំណាយពេលវេលាទៅទស្សនាប្រាសាទដ៏ចំណាស់មួយនេះ ពីព្រោះថាគ្រប់ពេលធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីនេះ អ្នកទេសចរ នឹងបានទស្សនាទេសភាពដងផ្លូវ អមទៅដោយព្រៃឈើ និងដើមឈើធំៗ នៅតាមដងផ្លូវ ជាហេតុធ្វើឲ្យអ្នកទេសចរគយគន់មិនចេះនឿយណាយ។ ប្រាសាទបាយ័ន មានទីតាំងស្ថិតនៅចំកណ្តាលនៃរាជធានីអង្គរធំ។ ប្រាសាទនេះកសាងនៅចុងសតវត្សរ៍ទី១២ និងដើមសតវត្សរ៍ទី១៣ ដោយព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧។ ប្រាសាទនេះមាន តួប៉មនីមួយៗ មានមុខបួន ដែលមានកំពូល ៤៩ និងកំពូលក្លោងទ្វារចូល៥ ទៀត សរុបទាំងអស់ ៥៤ កំពូល ដែលតំណាងឲ្យខេត្តក្រុងខ្មែរ ទាំង ៥៤ នៅសម័យកាលនោះ។ មានអ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនបានគិតថា មុខទាំង ៤ នោះតំណាងឲ្យព្រះពោធិសត្វលោកេស្វរៈនៃព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន អ្នកខ្លះទៀត គិតថា ជារូបតំណាងព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧។ ប្រាសាទបាយ័នមានប្លង់បីជាន់។ ជាន់ទី១ និងទី ២ មានថែវ ដែលមានចម្លាក់ដ៏ល្អវិចិត្រ។ ប្រាង្គនៅកណ្តាល ១៦ និងស្ថិតនៅជាន់ទី ៣ មានរាងចតុបាទ។ សំណង់ប្រាសាទបាយ័នមានលក្ខណៈស្មុគស្មាញ ទាំងថែវ ផ្លូវដើរ និងជណ្តើរ។ ក្រៅពីទឹកមុខញញឹមនៃរូបបាយ័ន ប្រាសាទនេះមានចម្លាក់ដ៏ល្អប្រណីត ដែលរៀបរាប់ពីរឿងទេវកថានៅថែវខាងក្នុង និងខាងក្រៅ រៀបរាប់ពីជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជននៅសម័យអង្គរ មានទាំងផ្សារ ការនេសាទ ពិធីបុណ្យ ល្បែងប្រដាល់ ជល់មាន់។ និងថែមទាំងមានការរៀបរាប់ពីព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្រ្តចម្បាំង និងព្យុហយាត្រាជាដើម។ ចម្លាក់នោះឆ្លាក់បានជ្រៅជាងនៅ ប្រាសាទអង្គរវត្ត តែមានលក្ខណៈសាមញ្ញ។ ទិដ្ឋភាពនៃចម្លាក់ បង្ហាញដោយផ្ទាំងតាមជួរ ពីរ ឬបីជួរ។
៣. ប្រាសាទព្រះខ័ន

ប្រាសាទព្រះខ័នត្រូវបានសាងសង់ឡើងនៅក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ តែពុំបានសង់រួចរាល់នៅក្នុងសម័យព្រះអង្គទេ គឺមហាក្សត្រក្រោយៗ បានសង់បន្ថែមជាបន្ដបន្ទាប់នៅសតវត្សរ៍ទី១២ ដល់ទី ១៣។ ប្រាសាទព្រះខ័ន ត្រូវបានកសាងឡើងនៅក្នុងសតវត្សរ៍ទី១២ ក្នុងឆ្នាំ ១១៩១ ដោយព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ដើម្បីឧទ្ទិស ចំពោះលទ្ធិព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន។ ព្រះអង្គបានកសាងព្រះបរមរូបព្រះបាទធរណិន្ទ្រវរ្ម័នទី២ ជាព្រះវរបិតា ជាទេវរាជតំណាងព្រះពោធិសត្វលោកេស្វរៈ ដូចគ្នានឹងប្រាសាទតាព្រហ្ម ដែលព្រះអង្គបានកសាងព្រះបរមរូបព្រះវរមាតា ជ័យរាជចូឌាមណី ជាទេវរាជតំណាងព្រះនាងប្រាជ្ញាបារមីតា។ យោងតាមសិលាចារឹកបានចារថា ប្រាសាទនេះសាងសង់នៅសមរភូមិចុងក្រោយ ដែលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ បានផ្តួលរំលំពួកចាម។ លើសពីនេះទៅទៀត នៅអំឡុងពេលនៃការជួសជុលរាជធានីយសោធរបុរៈ ឬហៅថាក្រុងអង្គរធំដែលធ្លាប់ត្រូវបានដុតបំផ្លាញដោយកងទ័ពចាម ប្រាសាទព្រះខ័នមានតួនាទីជាកន្លែងសម្រាប់ព្រះមហាក្សត្រធ្វើការផង ជាសកលវិទ្យាល័យផង និងសម្រាប់គោរពប្រតិបត្តិសាសនាចម្រុះទាំងព្រះពុទ្ធសាសនា និងព្រហ្មញ្ញសាសនាផង។ ប្រាសាទព្រះខ័នក៏ធ្លាប់ជាសមរភូមិប្រយុទ្ធប្រឡាក់ទៅដោយថ្លុកឈាមនៅពេលកងទ័ពចាមវាយលុក និងគ្រប់គ្រងក្រុងអង្គរនៅឆ្នាំ ១១៧៧ ប៉ុន្តែត្រូវបានព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ធ្វើសង្គ្រាមដណ្តើមយកជ័យបានមកវិញនៅឆ្នាំ ១១៨១។
៤. ប្រាសាទបន្ទាយស្រី

ប្រាសាទបន្ទាយស្រីបើតាមសិលាចារឹកហៅថា «ឥសូរបុរៈ»។ ចំណែកឈ្មោះ «ត្រីភុវតមហេស្វរៈ» ប្រែថា ស្ពាននៃព្រះឥសូរជាធំត្រៃភព ឬប្រែថា បុរីព្រះឥសូរ មិនមែនឈ្មោះបន្ទាយស្រីដូចសព្វថ្ងៃនេះទេ។ តាមឯកសារប្រវត្តិសាស្រ្តអាណាចក្រខ្មែរបានកត់ត្រាថា ប្រាសាទបន្ទាយស្រីបានកសាងឡើងក្នុងគ្រិស្តសករាជ ៩៦៧ ក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទរាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២ គឺមុនការកសាងប្រាសាទអង្គរវត្ត និងអង្គរធំ ដោយព្រហ្មណ៍ម្នាក់ឈ្មោះ «យជ្ញវរាហៈ» ដែលជាព្រះគូ្ររបស់ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៥ សម្រាប់ឧទ្ទិសដល់ព្រហ្មញ្ញសាសនា។ បើតាមមគ្គុទេសក៏វិញបញ្ជាក់ថា ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៥ ទ្រង់ជាអ្នកកសាងប្រាសាទនេះ។ ប្រាសាទបន្ទាយស្រី ត្រូវបានសាងសង់ឡើងពីថ្មពណ៌ផ្កាឈូកជាមួយនឹងក្បាច់ចម្លាក់ យ៉ាងល្អិតឆ្មាររស់រវើកជាងគេ ដោយមានតួប្រាង្គបី ដែលមានសភាពល្អឆើតឆាយដូចស្រីគ្រប់លក្ខណ៍។ ប្រាសាទនេះសង់លើដីរាបស្មើមានរាងតូចច្រឡឹង ដោយថ្មភក់ពណ៌ផ្កាឈូក និងឥដ្ឋរាងបួនជ្រុងទ្រវែង ហើយមានគូទឹកព័ទ្ធជុំវិញ។ ប្រាង្គទាំងបីនៃ ប្រាសាទសង់បែរមុខទៅទិសខាងកើត ហើយប្រាង្គកណ្តាលមានតម្កល់ លិង្គព្រះឥសូរ ខាងត្បូងឧទ្ទិសថ្វាយដល់ព្រហ្មញ្ញសាសនា និងខាងជើងឧទ្ទិសថ្វាយដល់ព្រះវិស្ណុ។
៥. ប្រាសាទបេងមាលា
ប្រាសាទបេងមាលា គឺជារមណីយដ្ឋានទេសចរណ៍បែបប្រវត្តិសាស្ត្រ និងជាប្រាសាទមួយដែលមានសំណង់ថ្មបែកបាក់ធ្លាក់គរលើគ្នាជាច្រើនអមជាមួយព្រៃព្រឹក្សាបង្កើតបានទេសភាពមួយគួរជាទីគយគន់។ ប្រាសាទនេះមានទីតាំងស្ថិតនៅភូមិបេងមាលា ឃុំបេងមាលា ស្រុកស្វាយលើ ខេត្តសៀមរាប នាទិសអាគ្នេយ៍នៃភ្នំគូលែន មានចម្ងាយ ៧៧ គីឡូម៉ែត្រពីក្រុងសៀមរាប ។ ប្រាសាទបេងមាលាបានកសាងឡើងនៅសតវត្សរ៍ទី១២ តាមរចនាបថអង្គរវត្ត សង់លើផៃ្ទដីរាបស្មើទំហំ១៤ហិកតា (១៨១ ម៉ែត្រគុណនឹង ១៥២ ម៉ែត្រ) មានកំពែង៣ ជាន់ ដើម្បីឧទ្ទិសថ្វាយដល់ព្រះអាទិទេពក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា និកាយវិស្ណុនិយម ។ ប្រាសាទនេះមានទីតាំងស្ថិតនៅភូមិបេងមាលា ឃុំបេងមាលា ស្រុកស្វាយលើ ខេត្តសៀមរាប នាទិសអាគ្នេយ៍នៃភ្នំគូលេន មានចម្ងាយ ៧៧ គីឡូម៉ែត្រពីក្រុងសៀមរាប៕


























Account
Security
Favourite Content