វ័យជំទង់គឺជាពេលវេលាដ៏សំខាន់សម្រាប់ទាំងឪពុកម្តាយ និងកូនដែលអាចចាប់ផ្តើមមានអារម្មណ៍ឆ្ងាយគ្នាទៅវិញទៅមក។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ក្នុងពេលជាមួយគ្នា នេះគឺជាកំលុងពេលសំខាន់ដែលផ្ទះគួរតែជាកន្លែងសុវត្ថិភាព ដែលពួកគេអាចត្រលប់មកវិញជានិច្ច។ ខាងក្រោមនេះ AMS សូមនាំប្រិយមិត្តមកឱ្យស្វែងយល់ពីបច្ចេកទេសទាំង ៨ សម្រាប់ការចិញ្ចឹមកូនជំទង់ដែលនឹងជួយបង្កើតទំនាក់ទំនងដ៏រឹងមាំ និងធ្វើឱ្យផ្ទះក្លាយជាទីកន្លែងសុវត្ថិភាពដែលគ្រប់គ្នាមានអារម្មណ៍កក់ក្ដៅរាល់ពេលត្រលប់មកវិញ។
១. ស្តាប់ឱ្យចប់មុននិយាយ
ពេលខ្លះឪពុកម្ដាយអាចនិយាយកាត់ដោយចៃដន្យ ឬប្រញាប់វាយតម្លៃខ្លាំងពេកនៅពេលដែលកូនៗនិយាយ ប៉ុន្តែការស្តាប់ដោយមិនរំខាន ឬមិនវាយតម្លៃ គឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះសម្រាប់ការកសាងទំនុកចិត្ត។ កុំខ្លាចភាពស្ងៀមស្ងាត់។ អនុញ្ញាតឱ្យពួកគេនិយាយឱ្យអស់ សឹមអ្នកឆ្លើយ នោះនឹងជួយអ្នកយល់ពីតម្រូវការរបស់ពួកគេ។
២. កុំមើលស្រាលអារម្មណ៍របស់កូន
ក្មេងជំទង់មានពិភពលោកផ្ទាល់ខ្លួនពួកគេ ដែលមនុស្សពេញវ័យចាត់ទុកថាជារឿងតូចតាច តែអាចជារឿងសំខាន់ក្នុងជីវិតពួកគេ ដូចជាមិត្តភ័ក្តិឈប់រាប់រក ឬប្រឡងបានពិន្ទុមិនបានដល់គោលដៅ។ ប្រសិនបើអ្នកចេះតែនិយាយថា “គ្មានរឿងអីត្រូវគិតច្រើនសោះ” ឬ “រឿងតូចតាចប៉ុណ្ណោះសោះ” នោះនឹងធ្វើឱ្យពួកគេកាន់តែមិនហ៊ាននិយាយ។ ជំនួសមកវិញ អ្នកអាចរង់ចាំស្តាប់ឱ្យចប់ ហើយបង្ហាញថាអ្នកយល់ពីអារម្មណ៍របស់ពួកគេ។
៣. កំណត់ច្បាប់ ប៉ុន្តែត្រូវសមហេតុផល និងអាចបត់បែនបាន
ក្រុមអាយុនេះមិនចូលចិត្តការស្ដីប្រដៅ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែត្រូវមានដែនកំណត់។ ឪពុកម្ដាយគួរកំណត់ច្បាប់ច្បាស់លាស់ ដូចជាពេលណាត្រូវទៅផ្ទះ ឬកំណត់លើការប្រើឧបករណ៍អនឡាញ តែអ្វីដែលសំខាន់គឺត្រូវពន្យល់ពីហេតុផលនៃច្បាប់ទាំងនោះ និងអនុញ្ញាតឱ្យកូនបញ្ចេញយោបល់ពួកគេដែរ។
៤. ចំណាយពេលជាមួយគ្នា មិនបាច់ទាល់តែរឿងធំដុំ
មិនចាំបាច់និយាយអំពីបញ្ហាជីវិតស៊ីជម្រៅគ្រប់ពេលនោះទេ គ្រាន់តែមើលបាល់ទាត់ជាមួយគ្នា លេងហ្គេម ឬទៅហាងកាហ្វេក៏អាចជួយបង្កើតចំណងដោយមិនបង្ខំ។ ឪពុក និងកូនអាចនៅជាមួយគ្នាយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ ប៉ុន្តែមានផាសុកភាព។ ការមានពេលវេលាស្និទ្ធស្នាលជាមួយគ្នាអាចឱ្យកូនបើកចិត្តនិយាយរឿងក្នុងចិត្តនៅពេលពួកគេត្រៀមខ្លួនរួចរាល់។

៥. ផ្តល់ពេលវេលាផ្ទាល់ខ្លួន និងគោរពអ្វីដែលជាពួកគេ
ក្មេងជំទង់ត្រូវការគម្លាតមួយដើម្បីអភិវឌ្ឍអត្តសញ្ញាណរបស់ពួកគេ។ ឪពុកម្ដាយគួរតែគោរពភាពឯកជនរបស់ពួកគេ ដូចជាកុំបើកកាបូប ឬអានសាររបស់ពួកគេផ្ដេសផ្ដាស ហើយជៀសវាងបង្ខំឱ្យពួកគេចូលចិត្តអ្វីដែលខ្លួនចូលចិត្ត។ គ្រាន់តែបង្ហាញពួកគេថាអ្នកបើកចិត្តក្នុងការទទួលស្ដាប់រឿងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេបានហើយ។
៦. កុំខ្មាស់នឹងនិយាយពាក្យសុំទោស
ជាច្រើនដង ឪពុកម្ដាយមានប្រតិកម្មហួសហេតុដោយអចេតនា ដូចជាការគំរោះគំរើយ ឬយល់ច្រឡំ។ ការមានសេចក្តីក្លាហានក្នុងការសុំទោសដោយចិត្តស្មោះ នឹងបង្រៀនកូនរបស់អ្នកថាកំហុសមិនមែនជាទីបញ្ចប់គ្រប់យ៉ាង ហើយជំរុញឱ្យមានទំនាក់ទំនងកាន់តែជិតស្និទ្ធព្រោះពួកគេមើលឃើញថាអ្នកជាមនុស្សដែលយល់ពីពួកគេពិតប្រាកដ មិនមែនជាមនុស្សដែលតែងតែត្រូវរហូតនោះទេ។
៧. បើកចិត្តទទួលស្ដាប់គំនិតថ្មីៗដែលខុសពីជំនាន់របស់យើង
ឪពុកម្ដាយដែលធំឡើងក្នុងជំនាន់ដែលត្រូវស្ដាប់ឪពុកម្តាយ អាចនឹងមានការទើសចិត្តចំពោះគំនិតថ្មីៗដូចជា ភាពចម្រុះភេទ ការរស់នៅឯករាជ្យ ឬអាជីពអនឡាញ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកបើកចិត្តចំពោះពួកគេ ហើយសួរសំណួរដោយការចាប់អារម្មណ៍ ជាជាងការប្រញាប់វាយតម្លៃដូចជា “ប្រាប់ប៉ាមើល ហេតុអ្វីបានជាឯងចង់ធ្វើ YouTube?” នោះទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកនឹងរីកចម្រើនលើសពីការរំពឹងទុក។
៨. ធ្វើជាគំរូពួកគេក្នុងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ និងទំនាក់ទំនង
កូនៗរៀនពីការមើលឃើញ បានច្រើនជាងពីការនិយាយ។ ប្រសិនបើអ្នកចាត់ការភាពស្ត្រេសដោយការស្រែក ឬស្ងាត់មិននិយាយពេញមួយថ្ងៃ កូនរបស់អ្នកនឹងចងចាំរឿងនេះដោយមិនដឹងខ្លួន។ ដូច្នេះគួរធ្វើជាគំរូដោយនិយាយឱ្យបានល្អ ទោះបីជាអ្នកហត់នឿយ ត្រូវចេះសុំទោស និងថែរក្សាទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកជុំវិញអ្នកដោយភាពចាស់ទុំ ។ ទាំងនេះគឺជាមេរៀនជីវិតដែលសំខាន់ជាងពាក្យស្ដីប្រដៅទាំងឡាយ។
សរុបមក ទំនាក់ទំនងឪពុកម្ដាយនិងកូនវ័យជំទង់ អាចនឹងមិនផ្អែមល្ហែម ឬស្និទ្ធស្នាលដូចកាលពួកគេនៅតូចនោះទេ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកបណ្ដុះការយល់ដឹងបន្តិចម្តងៗ ផ្តល់ចន្លោះឯកជន និងរក្សាការប្រាស្រ័យទាក់ទងដោយស្មោះត្រង់ នោះនឹងអាចបង្កើតផ្ទះដែលកូនរបស់អ្នកចង់ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញជានិច្ច ព្រោះពួកគេដឹងថាវាជាកន្លែងសុវត្ថិភាពដែលពួកគេមិនចាំបាច់ល្អឥតខ្ចោះគ្រប់ពេល ប៉ុន្តែអាចធ្វើជាខ្លួនឯង១០០% ៕



























Account
Security
Favourite Content