ជាទូទៅ គ្រួសារដែលមានកូន ៣នាក់ កូនកណ្ដាលជារឿយៗ អាចជាកូនដែលទទួលបានចំណាប់អារម្មណ៍តិចជាងគេ ខណៈកូនបង និងកូនពៅហាក់ទទួលបានការថ្នាក់ថ្នមជាពិសេស។ ដោយមានរឿងបែបនេះ ជាញឹកញយកូនកណ្ដាលអាចមានអារម្មណ៍តូចចិត្ត ឬលួចខូចចិត្ត គិតថា ឪពុកម្តាយមិនសូវស្រឡាញ់ ឬស្រឡាញ់មិនស្មើនឹងបងប្អូន រហូតដល់គិតថា “ខ្លួនមិនសំខាន់គ្រប់គ្រាន់” បង្កើតជាអារម្មណ៍ឯកោ ខ្វះការទទួលស្គាល់ ឬសូម្បីតែការប្រៀបធៀបខ្លួនឯងជាមួយបងប្អូនដោយមិនដឹងខ្លួន។

ដ្បិតបញ្ហានេះមិនមែនកើតមានទៅលើគ្រប់គ្នាក្ដី ប៉ុន្តែកូនកណ្ដាលភាគច្រើនបានស្ថិតក្នុងស្ថានភាព Middle Child Syndrome ដោយពួកគេតែងធំដឹងក្តីឡើងជាមួយរបួសផ្លូវចិត្ត។
ទ្រឹស្ដីរបស់លោក Alfred Adler បានពោលថា លំដាប់នៃការកើតអាចជះឥទ្ធិពលដល់បុគ្គលិកលក្ខណៈដល់មនុស្ស។ ទ្រឹស្ដីនេះបានពន្យល់ថា កូនកណ្ដាលជាអ្នកដែលត្រូវតស៊ូដើម្បីស្វែងរកកន្លែងសម្រាប់ខ្លួនឯង។
ទន្ទឹមគ្នានេះ ការស្រាវជ្រាវថ្មីពីសាកលវិទ្យាល័យក្នុងប្រទេសកាណាដាបានរកឃើញថា កូនកណ្ដាលតែងតែមានលក្ខណៈជាមនុស្សងាយចុះសម្រុងជាមួយអ្នកដទៃ និងផ្ដល់សហការបានល្អ (Cooperation) ហើយក៏ជាមនុស្សដែលមានភាពស្មោះត្រង់ មានចិត្តសប្បុរស និងចេះយោគយល់ (Honesty-Humility) ខ្ពស់ជាងបងប្អូនដទៃទៀត។
ដ្បិតអាចធំធាត់ជាមួយនឹងការមើលរំលង តែកូនកណ្ដាលច្រើនជា មនុស្សដែលពូកែស្ដាប់ ជាមនុស្សដែលចូលចិត្តសម្រុះសម្រួល និងជាស្ពានចម្លងទំនាក់ទំនងក្នុងគ្រួសារ។ ការដែលរស់នៅចំពាក់កណ្ដាល ធ្វើឱ្យពួកគេពូកែយល់ចិត្តអ្នកដទៃ ហើយសមត្ថភាពនេះ គឺជាចំណុចខ្លាំងមួយដែលសង្គមត្រូវការ។

វិធីសាស្រ្តដោះស្រាយបញ្ហា Middle Child Syndrome
ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហា Middle Child Syndrome មិនមែនជាការដែលអ្នកត្រូវតែធ្វើអ្វីមួយឱ្យលេចធ្លោ ឬជោគជ័យជាងកូនបង ឬកូនប្អូនដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍នរណាម្នាក់ទេ តែគឺជាការដែលអ្នកជឿជាក់លើខ្លួនឯង។
ខាងក្រោមនេះ គឺជាវិធីសាស្ត្រមួយចំនួន ដែលអាចជួយដោះស្រាយបញ្ហាដែលកើតមានចំពោះកូនកណ្ដាល៖
- ទទួលស្គាល់ការពិត៖ ការដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ថា “ត្រូវបានមើលរំលង” មិនមែនជារឿងខុសនោះទេ តែគឺជាការទទួលស្គាល់ការពិត ដែលខ្លួនអ្នកត្រូវការ ហើយអាចស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
- បើកចិត្តនិយាយ៖ វាមិនមែនជារឿងអាត្មានិយមទេ ក្នុងការសួររកអ្វីដែលអ្នកត្រូវការ។ អ្នកអាចសាកល្បងបើកចិត្តនិយាយជាមួយនឹងគ្រួសារដោយបើកចំហរ នៅពេលមានអារម្មណ៍ថា “ត្រូវបានមើលរំលង” ឬ “ប្រៀបធៀប” ព្រោះពេលខ្លះគ្រួសាររបស់អ្នកប្រហែលជាមិនដឹងថាអ្នកមានអារម្មណ៍ទាំងអស់នេះទេ។
- បង្កើតតម្លៃឱ្យខ្លួនឯង៖ ស្វែងយល់ពីខ្លួនឯង ដឹងពីចំណុចខ្លាំង ចំណុចខ្សោយ និងចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ខ្លួន។ អ្នកអាចកំណត់គោលដៅជីវិត និងកត់ត្រារាល់ភាពជោគជ័យរបស់អ្នក មិនថាធំឬតូច ដើម្បីបង្កើតទំនុកចិត្ត និងភាពរឹងមាំផ្លូវចិត្ត។
- ស្វែងរកជំនួយ៖ អ្នកអាចសាកល្បងពិគ្រោះយោបល់ជាមួយអ្នកជំនាញ ឬចែករំលែកជាមួយមិត្តភក្ដិដែលអ្នកជឿទុកចិត្តបាន។ ការធ្វើបែបនេះ អាចជួយឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ធូរចិត្ត ពីរឿងដែលអ្នកកង្វល់កន្លងមក។
ដ្បិតអ្នកមិនអាចរើសកើតជាកូនច្បង ឬកូនពៅបាន តែអ្នកដែលជាកូនកណ្ដាលក៏មានចំណុចខ្លាំងផ្ទាល់ខ្លួន។ ពេលខ្លះ ឪពុកម្ដាយអាចនឹងមិនបានចាប់អារម្មណ៍នឹងរឿងនេះ ព្រោះគាត់មានទំនួលខុសត្រូវច្រើនដែលត្រូវដោះស្រាយ។ ដូច្នេះ ការបើកចិត្តនិយាយត្រង់ទៅត្រង់មក គឺជាដំណោះស្រាយមួយ។
អ្វីដែលសំខាន់ នេះមិនមែនជាអ្វីដែលកំណត់ផ្លូវជីវិតរបស់អ្នកទេ។ អ្វីដែលអ្នកត្រូវការបំផុត គឺការជឿជាក់លើខ្លួនឯង៕


























Account
Security
Favourite Content