នៅសល់ពេលមិនប៉ុន្មានទៀត ពិធីបុណ្យអុំទូកប្រពៃណីជាតិខ្មែរនឹងឈានចូលដល់ដោយប្រជាជនខ្មែរគ្រប់ទិសស្ថានមិនថាថ្នាក់ដឹកនាំ ឬជនសាមញ្ញសុទ្ធតែរីករាយជាមួយនឹងពិធីបុណ្យជាតិមួយនេះ ជាពិសេសច្រើននិយមរង់ចាំមើលការប្រណាំង «ទូកង» ជាទំនៀមទម្លាប់ដែលមិនអាចរំលងបាន។

រូបភាពពី៖ AMS Central
យោងទៅតាមសៀវភៅ «ប្រវត្តិបុណ្យអុំទូក បណ្តែតប្រទីប និងសំពះព្រះខែ អកអំបុក» របស់គណៈកម្មាធិការ រៀបចំបុណ្យជាតិ អន្តរជាតិបានសរសេរថាព្រះរាជពិធីបុណ្យ អុំទូក បណ្តែតប្រទីប និងសំពះព្រះខែ អកអំបុក មានតាំងពីយូរលង់ណាស់មកហើយ ហើយក៏មានចែងក្នុងឯកសារនានារបស់ប្រវត្តិវិទូបរទេសក៏ដូចជាតាមសិលាចារឹកនៃប្រាង្គប្រាសាទអង្គរផងដែរ។ តាមការសិក្សាប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរ «ទូក» ត្រូវបានបុព្វបុរសប្រើជាយានជំនិះសម្រាប់ច្បាំងការពារទឹកដីខ្មែរពីការឈ្លានពានរបស់សត្រូវ ហើយក៏ទទួលបានជ័យជម្នះច្រើនលើកច្រើនសារផងដែរថែមទាំងមានបន្សល់ចម្លាក់ជាប្រវត្តិសាស្រ្តទុកបន្ដដល់កូនចៅជំនាន់ក្រោយទៀតផង។ ហេតុនេះទើបប្រជាជនកម្ពុជាមានទំនៀមទម្លាប់តកូនតចៅប្រារព្ធពិធីនេះឡើងដើម្បីរំឮកទៅដល់វីរភាពរបស់ដូចតាខ្មែរពីបុរាណកាល។

រូបភាពពី៖ នរិន្ទរង្សី ពិជ័យចិត្របុត្រ
បែរមកមើលពីការប្រណាំងទូកងវិញ ដោយសារតែកីឡាករជាចំណុះទូកមានបច្ចេកទេស និងសមត្ថភាពខ្លាំងពូកែរៀងៗខ្លួន ដូច្នេះហើយទើបយើងតែងតែសង្កេតឃើញថាល្បឿនរបស់ទូកនីមួយៗសុទ្ធតែលឿនមិនចាញ់គ្នានោះទេ។ ប៉ុន្តែរឿងរ៉ាវនៅពីក្រោយនេះមួយផ្នែករបស់ទូកង ក៏មានបង្កប់ដោយជំនឿតាំងពីជំនាន់ដើមមួយចំនួនដែលប្រជាជនខ្មែរជឿថាជាបារមីផ្លូវក្នុងជួយយឺតយោងឱ្យទូកកាន់លឿនជាងគូប្រកួត។ ដូច្នេះហើយទើបទូកងខ្មែរមានតំណមច្រើនបែបដោយរាប់តាំងពីការជ្រើសរើសឈើមកធ្វើជាទូកជាដើម។
សម្រាប់ការធ្វើទូកងនេះផងដែរ គេច្រើនតែយកដើមគគីរមកធ្វើជាទូកដោយសារឈើប្រភេទនេះមានភាពរឹងមាំ ធន់នឹងទឹក។ មិនត្រឹមប៉ុណ្ណេះ ដើមគគីរត្រូវបានប្រជាជនខ្មែរមួយចំនួនជឿថាជាដើមឈើម្យ៉ាងដែលមានអ្នកកាន់ ឬព្រាយថែរក្សាដែលតម្រូវឱ្យមានការសែនព្រេន គោរពបូជា ឬបញ្ចុះមន្ដអាគមទៅតាមទំនៀមទម្លាប់នៃតំបន់នីមួយៗដើម្បីឱ្យទូកមានរិទ្ធិកាន់តែខ្លាំង។ យោងតាមប្រសាសន៍របស់លោកបណ្ឌិត អាំង ជូលាន បានឱ្យដឹងថា៖ មូលហេតុដែលតម្រូវឱ្យបញ្ចុះមន្ដអាគមទៅក្នុងទូកង ព្រោះគេជឿថាក្រៅពីកម្លាំងពីកីឡាករហើយ កម្លាំងបារមីផ្លូវក្នុងក៏អាចជួយជំរុញឱ្យទូកមានល្បឿនកាន់តែលឿនអាចយកឈ្នះដៃគូប្រកួតបាន។ ហេតុនេះហើយទើបគេហាមមិនឱ្យស្រ្តីមានផ្ទៃពោះដើរកាត់ ឬប៉ះទូកដោយសារតែព្រាយជាសត្រូវរបស់មនុស្សស្រីមានគភ៌។

រូបភាពពី៖ នរិន្ទរង្សី ពិជ័យចិត្របុត្រ
មិនត្រឹមប៉ុណ្ណេះ សូម្បីតែមនុស្សមានរដូវក៏គេហាមមិនឱ្យទៅជិតដែរ បើមានអ្នកណាមិនគោរពច្បាស់ជាត្រូវព្រាយ ឬជំនាងទូកកាច់ធ្វើឱ្យឈឺ ឬវង្វេងស្មារតីជាមិនខាន។ ជាមួយគ្នានេះ កាលពីមុនក៏មានតំណមផ្សេងៗទៀតដូចជាមិនឱ្យជេរប្រទេចគ្នា ឬយកស្បែកជើងឡើងលើទូកនោះទេដោយសារតែចាត់ទុកថាជាការមិនគោរព ឬបំពានដល់អ្នកថែរក្សាទូក។
យ៉ាងណាមិញ បើទោះជាមានតំណមបែបនេះពិតមែន ប៉ុន្តែមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះក៏ត្រូវបានសាបរលាបដោយសារតែការវិវត្តទៅតាមសម័យកាល ហើយក៏មិនសូវមានអ្នកគោរពបូជាតឹងតែងដូចកាលពីជំនាន់មុនដែរ។ ជាក់ស្ដែងកាលពីមុនអ្នករាំក្បាលទូកច្រើនជាមនុស្សប្រុសដោយសារគឺជឿថាតំណាងឱ្យមេទ័ពជើងទឹកអាចដឹកនាំកងទ័ពចូលសមរភូមិឱ្យទទួលបានភាពជោគជ័យ។ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្នយើងឃើញថានៅក្បាលទូកភាគច្រើន អ្នករាំគឺជាស្រ្តីដោយសារតែនាងជាមនុស្សគ្រប់លក្ខិណា មានទាំងចរិយាសម្បត្តិ វិជ្ជាសម្បត្តិ និងភាពក្លាហានក្នុងការធ្វើជាអ្នកដឹកនាំមិនចាញ់បុរសឡើយ។ ចំពោះការប្រណាំងទូកសព្វថ្ងៃនេះវិញ ភាគច្រើនគេបានផ្ដោតទៅលើបច្ចេកទេសច្រើនជាងការជឿជំនឿតែមួយមុខ៕

រូបភាពពី៖ Mony Photography
























Account
Security
Favourite Content