ចម្លាក់ក្បាលនាគនៅក្នុងវប្បធម៌ និងជំនឿសាសនាខ្មែរ ជាសិល្បៈដ៏មានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅ ដែលផ្សារភ្ជាប់រវាងព្រហ្មញ្ញសាសនា ព្រះពុទ្ធសាសនា និងទេវកថាប្រពៃណីខ្មែរ។ នៅក្នុងរឿងព្រេងនិទាន ឬទេវកថា នាគជាសត្វដ៏ខ្លាំង និងមានថាមពលអស្ចារ្យ ហើយក៏ជាសត្វតំណាងភាពល្អផងដែរ។

ក្នុងនោះចម្លាក់ក្បាលនាគនៅក្នុងសង្គមខ្មែរ មានការឆ្លាក់រូបនាគមានក្បាលច្រើនជាលេខគត់សេស ក្បាល១, ក្បាល៣, ក្បាល៥ ក្បាល៧ និងក្បាល៩ ដែលជានាគតំណាងឲ្យភាពរស់រានមានជីវិត ចំណែកនាគដែលមានជាលេខគត់គូវិញ ជានាគតំណាងឲ្យនាគស្លាប់។
នាគក្បាល៣ (នាគកល្យ:) ក្បាល៥ (នាគអនន្ត) ក្បាល៧ (នាគមុជ្ជលិន្ទ) និងក្បាល៩ (នាគវ៉ាសុគិៈ ឬសេសៈ) ។ ចំណែកឯ នាគដែលក្បាល១វិញ គេច្រើនតែប្រទះនៅសម័យថ្មីៗនេះដែលភាគច្រើនគេតែងឆ្លាក់លំអនៅលើរបស់របរប្រើប្រាស់ផ្សេងៗ។
និមិត្តរូបនៃសត្វអច្ឆរិយ ព្រមទាំងមហិទ្ធិឫទ្ធិខ្លាំងពូកែ មិនត្រឹមពាក់ព័ន្ធតែទៅនឹង សិល្បៈស្ថាបត្យកម្មប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ពាក់ព័ន្ធទៅនឹងជំនឿសាសនា រវាងព្រហ្មញ្ញសាសនា ទាំងព្រះពុទ្ធសាសនា ត្រូវបានហូរចូលពីឥណ្ឌា ទៅក្នុងនគរខ្មែរបុរាណ តាមរយៈលទ្ធិព្រហ្មញ្ញសាសនា និងព្រះពុទ្ធសាសនា។


ក្នុងសំណង់សាសនា នាគមានឈ្មោះជាច្រើន ហើយការហៅឈ្មោះនោះទៀតសោត គឺខ្មែរហៅទៅតាមចំនួនក្បាល។ ក្នុងស្ថាបត្យកម្មនាគខ្មែរ មានរូបរាង និងកន្ទុយខុសៗគ្នាផងដែរ។ នាគខ្លះត្រូវបានគេស្ថាបនាដោយមានរូបរាងលូនត្រង់ ហើយកន្ទុយនៅចុងម្ខាង ហើយខ្លះទៀតក៏វារ ចំណែកឯកន្ទុយវិញ ត្របាញ់ជាប់គ្នា ដោយបែរមុខទៅម្ខាងម្នាក់។
គួរបញ្ជាក់ថា នៅក្នុងសង្គមខ្មែរបុរាណ មានជំនឿទាក់ទងទៅនឹងសត្វជាច្រើន ហើយក្រៅពីនាគ សត្វហង្ស សត្វគ្រុឌ សត្វមករ ក៏ត្រូវបានរកឃើញច្រើនក្នុងជំនឿ ឬនៅតាមប្រាសាទបុរាណខ្មែរ៕
រូបភាព៖ អ៊ីនធឺណេត






















































Account
Security
Favourite Content